II SA/Wa 1724/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania dodatku mieszkaniowego postanawia - odrzucić skargę -

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] Prezydent [...] przyznał M. S. dodatek mieszkaniowy na okres 6 miesięcy w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do 30 czerwca 2014 r. w wysokości 199,33 (słownie: sto dziewięćdziesiąt dziewięć 33/100) złotych. Od powyższej decyzji M. S. odwołał się do Samorządowego Kolegium odwoławczego w W., kwestionując wysokość przyznanego mu dodatku mieszkaniowego. SKO w W. w dniu [...] kwietnia 2014 r. wydało decyzję nr [...], którą utrzymało w mocy ww. decyzję Prezydenta [...]. Powyższa decyzja została skarżącemu wysłana w dniu 25 kwietnia 2014 r. Pierwszą próbę doręczenia podjęto w dniu 29 kwietnia 2014 r., a wobec niezastania adresata pozostawiono mu informację o możliwości odbioru przesyłki w Urzędzie Pocztowym nr [...] w W.. Przesyłkę ponownie awizowano w dniu 7 maja 2014 r. a w związku z niepodjęciem jej przez adresata zwrócono ją do nadawcy dniu 14 maja 2014 r. W dniu 14 maja 2014 r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. M. S. złożył pismo, w którym wniósł o ponowne przysłanie przesyłki zawierającej decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. Organ przesłał kopię decyzji przy piśmie z dnia 11 lipca 2014 r. Przesyłkę tą M. S. odebrał w dniu 1 sierpnia 2014 r. W dniu 25 sierpnia 2014 r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym w W. złożona została przez M. S. skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję SKO z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], przyznającą skarżącemu dodatek mieszkaniowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Aby określić termin doręczenia rozstrzygnięcia należy odwołać się do uregulowań dotyczących doręczeń zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 poz. 267 z późn. zm.; dalej: k.p.a.) Zgodnie z treścią art. 42 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (§ 1), w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (§2), lub w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (§3). Artykuł 43 k.p.a. mówi, iż w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Natomiast art. 44 k.p.a. reguluję kwestie tzw. doręczenia zastępczego. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, paragraf 1 pkt 1 ww. artykułu mówi, iż operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§4). W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. doręczyło skarżącemu – na wskazany przez niego adres do doręczeń – swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej. Jak wynika ze znajdującej się w aktach administracyjnych sprawy przesyłki zwróconej do nadawcy, próbę doręczenia przesyłki podjęto w dniu 29 kwietnia 2014 r. a wobec niezastania adresata pozostawiono w skrzynce oddawczej informację o możliwości odebrania jej w placówce pocztowej. Następnie przesyłkę awizowano ponownie w dniu 7 maja, a ostatecznie zwrócono SKO w dniu 14 maja 2014 r. Upłynął zatem wskazany powyżej okres 14 dni od dnia podjęcia próby osobistego doręczenia decyzji. W konkluzji należy zatem przyjąć, że jej zastępcze doręczenie skutecznie nastąpiło w dniu 13 maja 2014 r. Wobec tego termin do wniesienia skargi na upływał w dniu 12 czerwca 2014 r. W świetle powyższych rozważań, w ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi. Ponowne przesłanie przez organ administracji kopii decyzji skarżącemu kopię decyzji, o co skarżący wystąpił do organu z uwagi na niemożność jej wcześniejszego odebrania "z przyczyn losowych", ma w niniejszej sprawie jedynie charakter informacyjny. Skuteczne doręczenie przesyłki bowiem nastąpiło już w sprawie, w trybie art. 44 § 4 k.p.a. Procedura administracyjna nie przewiduje instytucji "ponownego doręczenia" decyzji, ponieważ wiązałoby się z wystąpieniem kilku dat doręczenia i kilkukrotnym otwarciem terminu do wniesienia skargi, co nie jest możliwe z punktu widzenia procedury administracyjnej i sądowoadministracyjnej. Tym samym nie można przyjąć, że termin na wniesienie skargi należy w niniejszej sprawie liczyć od dnia 1 sierpnia 2014 r., czyli od daty, kiedy skarżący odebrał kopie decyzji skierowaną do niego w wyniku złożonego przez niego wniosku. Zatem skarga wniesiona przez M. S. w dniu 25 sierpnia 2014 r. została złożona po upływie ustawowego terminu. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.