II SA/Wa 171/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Rektora – Komendanta [...] Akademii [...] im. [...] w [...] z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego postanawia: odrzucić skargę.

A. G. pismem z dnia 30 grudnia 2021 r. wniosła do Sądu skargę na decyzję Rektora – Komendanta [...] Akademii [...] im. [...] w [...] z dnia [...] listopada 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium socjalnego W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skarżąca po otrzymaniu zaskarżonej decyzji, pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy wniesiona skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – dalej jako: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest więc podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, ponaglenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Z powyższego wynika zatem, że ustawodawca przyznał stronie możliwość wyboru sposobu zaskarżenia decyzji albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Jednakże powyższe nie oznacza, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu administracyjnego strona może wnieść wyłącznie wtedy, gdy nie korzysta z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ. Jak wynika z akt administracyjnych, organ w decyzji z dnia [...] listopada 2021 r. prawidłowo pouczył skarżącą o prawie do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia stronie, jak również o możliwości wniesienia skargi na decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sytuacji, gdy strona nie chce skorzystać z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skarżąca skorzystała z przysługującego jej uprawnienia, składając pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ. W ocenie Sądu, skarżąca decydując się na wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, tym samym zrezygnowała z uprawnienia do wniesienia skargi do Sądu. Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. przewiduje bowiem możliwość wniesienia skargi do sądu w miejsce złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie przewiduje jednak, aby strona mogła jednocześnie złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu I instancji. W takiej sytuacji wniesienie skargi na decyzję I instancji jest niedopuszczalne, a skarga podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji.