II SA/Wa 1648/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Koziarski, Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 lutego 2026 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej z dnia [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę

J. K. pełniła terytorialną służbę wojskową w [...] Brygadzie Obrony Terytorialnej w [...] w okresie od [...] listopada 2018 r. do [...] kwietnia 2023 r. Rozkazem dziennym z dnia [...] kwietnia 2023r. Dowódcy [...] Brygady Obrony Terytorialnej została zwolniona z terytorialnej służby wojskowej na podstawie przepisu art. 128 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. z 2025 r. poz. 825). W dniu [...] stycznia 2025r. strona złożyła odwołanie od w/w rozkazu. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2025r. Dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej stwierdził uchybienie terminu do złożenia tego odwołania. Rozpoznając skargę od w/w rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 listopada 2025r. (sygn.. akt II SA/Wa 746/25) uchylił w/w postanowienie. W międzyczasie, w dniu 5 maja 2025r. J. K. wniosła do Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej ponowne odwołanie od rozkazu dziennego z dnia [...] kwietnia 2023r. Rozpoznając to odwołanie Dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej postanowieniem z dnia [...] lipca 2025r. stwierdził jego niedopuszczalność. W uzasadnieniu wyjaśnił, że postępowanie odwoławcze zostało już zainicjowane przez stronę odwołaniem z dnia 25 stycznia 2025r. Nadto podniósł, że skarżony rozkaz nie stanowi decyzji od której przysługiwałoby odwołanie. Od powyższego postanowienia skargę do tut. Sądu wywiodła J. K. podnosząc, ze organ błędnie uznał, iż możliwe jest zwolnienie ze służby w drodze rozkazu dziennego bez przeprowadzenia postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł ojej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: zgodnie z treścią przepisu art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr.153, poz.1269 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe postanowienie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ono prawa. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do odkodowania funkcjonalnego sposobu rozumienia przepisu art.129 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej jako: "K.p.a."). Sposób jego sformułowania, w ocenie tut. Sądu świadczy wprost o tym, że ustawodawca regulując materię odwołań od rozstrzygnięć organów I instancji, dopuścił możliwość wywiedzenia przez stronę od konkretnego rozstrzygnięcia, tylko jednego odwołania. Za poprawnością powyższego wniosku przemawiają nie tylko wnioski wywodzone z wykładni literalnej przepisów K.p.a. ale i z wykładni funkcjonalnej czy po prostu racjonalnej. Celem postępowania odwoławczego jest umożliwienie dokonania oceny poprawności rozstrzygnięcia organu I instancji. Co oczywiste i nie wymagające dowodu, z punktu widzenia zachowania pewności obrotu prawnego, efektem postępowania odwoławczego winno być jedno rozstrzygnięcie w danej sprawie. Sytuacją nie do pogodzenia z w/w zasadą pewności obrotu (wywodzoną wprost z normy art.2 Konstytucji RP), była by możliwość wywodzenia więcej niż jednego odwołania od konkretnego rozstrzygnięcia, gdyż mogłoby to generować w obrocie różnego rodzaju rozstrzygnięcia organu odwoławczego w tej samej sprawie. Przenosząc powyższe na realia faktyczne niniejszej sprawy wskazać należało, iż okolicznością niesporną było to, że od rozkazu dziennego z [...] kwietnia 2023r. zostało wywiedzione odwołanie strony w dniu 25 stycznia 2025r. Odwołanie owo organ "załatwił" w sposób formalny stwierdzając uchybienie terminu do jego wniesienia. Następnie w/w postanowienie zostało uchylone przez Sąd administracyjny w efekcie czego odwołanie od rozkazu z [...] kwietnia 2023r. wróciło celem rozpoznania do organu II instancji. Poza sporem pozostaje też okoliczność, ze 15 marca 2025r. ta sama strona wywiodła kolejne już odwołanie od tego samego rozstrzygnięcia tj. rozkazu dziennego z [...] kwietnia 2023r. W sytuacji, gdy odwołanie z 25 stycznia 2025r. rozpoczęło tok procedowania przed organem II instancji oczywistym jest to, że kolejne odwołanie w tej samej sprawie tej samej strony jest niedopuszczalne. Sprzeciwia się bowiem temu regulacja przepisu art.129 K.p.a. Organ po otrzymaniu takiego kolejnego – a więc niedopuszczalnego dowołania, zobowiązany był do wydania skarżonego postanowienia. Co się tyczy zarzutu opisanego w skardze, tut. Sąd nie mógł się do niego odnosić, gdyż pozostawał ono w oderwaniu od przedmiotu niniejszej sprawy jakim była materia dopuszczalności wywodzenia więcej niż jednego odwołania. W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, oraz iż przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.).