II SA/Wa 1632/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz (spr.), Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Janusz Walawski, Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. T. na uchwałę Prezydenta m. st. Warszawy z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o powierzenia pełnienia obowiązku dyrektora szkoły postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

M. T. (zwana dalej: "Skarżącą") wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą z dnia 26 czerwca 2019 r. na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] (zwanego dalej: "Zarządem Dzielnicy" bądź "organem") z dnia [...] maja 2019 r. o numerze [...] w sprawie wniosku do Prezydenta W. o powierzenie pełnienia obowiązków dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] im. [...] w W. od dnia 1 września 2019 r. Pismem procesowym z dnia z dnia 5 września 2019 r. organ poinformował, że zaskarżona uchwała została w całości uchylona mocą uchwały Zarządu Dzielnicy z dnia [...] sierpnia 2019 r. o numerze [...], w której uzasadnieniu wskazano, że osoba objęta wnioskiem zrezygnowała z pełnienia obowiązków dyrektora szkoły z dniem [...] września 2019 r. Z tego względu organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość W dniu 25 listopada 2019 r. Skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Cofnięcie skargi może nastąpić od chwili jej wpływu do organu do czasu wydania wyroku przez sąd. Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi, co do zasady, wiąże sądu. Jeżeli jednak cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, sąd uznaje cofnięcie skargi za niedopuszczalne. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., a zatem stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. należało uznać cofnięcie skargi za skuteczne i umorzyć postępowanie sądowe.