II SA/Wa 1626/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 marca 2021 r. sprawy ze skargi P.B. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [..] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę

Minister Obrony Narodowej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., w dniu [...] lipca 2020 r. wydał postanowienie nr [...], którym utrzymał w mocy postanowienie Prezesa Agencji Mienia Wojskowego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. Dyrektora Oddziału Regionalnego w [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej (dalej: "Dyrektor OR WAM w [...]") o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Organ odwoławczy w uzasadnieniu ww. postanowienia podał, że P.B. w dniu [...] marca 2020 r. wystąpił do Prezesa Agencji Mienia Wojskowego w [...] o stwierdzenie nieważności powyżej określonej decyzji, ponieważ dotyczyła sprawy już wcześniej rozstrzygniętej decyzją Dyrektora OR WAM w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. Organ dalej wskazał, że skarżący w dniu [...] lipca 2019 r. złożył do Prezesa Agencji Mienia Wojskowego wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. Dyrektora OR WAM w [...]. W rozpoznaniu ww. wniosku, Prezes AMW decyzją z dnia [...] września 2019 r. nr [...] odmówił stwierdzenia nieważności powyżej określonej decyzji. Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję Prezesa AMW. W ocenie Ministra, w rozpatrywanej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia skarżacego, albowiem organ pierwszej instancji trafnie ocenił, że wystąpiła tożsamość stosunku administracyjnego występującego pomiędzy sprawą zakończoną wydaniem decyzji ostatecznej przez Prezesa AMW nr [...] z dnia [...] września 2019 r., oraz powtórnym wnioskiem o wszczęcie postępowania administracyjnego. W sprawie występują bowiem te same podmioty, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego, a do tego w niezmiennym stanie faktycznym. Zdaniem organu odwoławczego w niniejszej sprawie zachodzi "inna uzasadniona przyczyna", o której mowa w art. 61a k.p.a., zasadną zatem była odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku P.B. z dnia [...] marca 2020 r. Ponowne rozpatrzenie i merytoryczne orzeczenie w sprawie rozstrzygniętej ostateczną decyzją pociągałoby za sobą sankcję nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. P.B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2020 r. Skarżący we wniesionej skardze wniósł o: uchylenie zaskarżonego postanowienia; przeprowadzenie postępowania mediacyjnego; o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora OR WAM w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., alternatywnie w razie wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 156 § 2 k.p.a., stwierdzenia, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa, zgodnie z art. 158 § 2 k.p.a. oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie stwierdzono nieważności decyzji; zwolnienie z opłaty sądowej i zwrotu kosztów postępowania według norm. Skarżący zarzucił organom błędne przyjęcie, że powaga rzeczy rozstrzygniętej nie pozwala na wszczęcie postępowania w celu stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora OR WAM w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., ponieważ nigdy nie badały w postępowaniu administracyjnym przesłanki stwierdzenia nieważności tej decyzji i nigdy nie wydały decyzji w sprawie stwierdzenia jej nieważności. Skarżący podniósł również, że utrudniano mu udział w postępowaniu, poprzez uniemożliwienie mu zapoznanie się ze zgromadzona dokumentacją. Ponadto zarzucił Ministrowi Obrony Narodowej stronniczość, nieuczciwość, poprzez nierzetelne ustalenie stanu faktycznego i prawnego oraz bagatelizowanie nieprawidłowości w instytucjach mu podległych ze szkodą dla obywateli i Skarby Państwa. Minister Obrony Narodowej w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ podał również, że skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę decyzję nr [...] Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2019 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności Dyrektora OR WAM w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. W tym miejscu podać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 października 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 86/20 skargę oddalił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 z późn. zm., dalej: p.u.s.a.) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność działania organu administracji publicznej, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość zastosowania przyjętej procedury. Na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję administracyjną (postanowienie) następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W przypadku natomiast braku wskazanych uchybień, jak również braku przyczyn uzasadniających stwierdzenie nieważności aktu, bądź stwierdzenia wydania go z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 2 i pkt 3 p.p.s.a.), skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Przeprowadzona przez Sąd w niniejszej sprawie, według wskazanych kryteriów, ocena legalności wykazała, że zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa w stopniu pozwalającym na uwzględnienie skargi na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. Z tego też powodu Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uzasadniając tak dokonaną ocenę podkreślić przede wszystkim należy, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie było postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2020 r. utrzymująca w mocy postanowienie nr [...] Prezesa Agencji Mienia Wojskowego z dnia [...] kwietnia 2020 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nr [...] Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w [...] z dnia [...] lutego 2008 r. o prawie zamieszkiwania lokalu mieszkalnym. Ocena Sądu sprowadzała się zatem do rozważenia, czy organ pierwszej instancji zasadnie, działając na podstawie art. 61a k.p.a. wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, które został utrzymane w mocy zaskarżonym postanowieniem, Zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a., gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przesłanką wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania może być zatem nie tylko brak legitymacji procesowej wnoszącego żądanie (przesłanka podmiotowa), ale również inne uzasadnione przyczyny. Najczęściej będą to względy przedmiotowe, przy czym okoliczność zaistnienia przeszkody przedmiotowej musi być znana już w chwili złożenia wniosku (żądania), a więc w istocie wynikać z treści wniosku, aby można było wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w danej sprawie (por. A. Plucińska-Filipowicz, LEX, Komentarz do art. 61a k.p.a.). W ocenie Sądu przez inne uzasadnione przyczyny, o których mowa w przytoczonym powyżej przepisie należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, np. gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialnoprawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie zapadło w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 3 marca 2020 r. Ten konkretny wniosek skutkował wydaniem postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Bezsporne jest, że skarżący złożył wcześniej do Prezes WAM, tzn. w dniu 30 lipca 2019 r. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora OR WAM w [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r. o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym. Jak to trafnie zauważyły organy rozpatrujące wniosek skarżącego z dnia[...] marca 2020 r., że w tym samym przedmiocie toczyło się postępowanie administracyjne, które zostało zakończone decyzją ostateczną Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] listopada 2019 r. Słusznie więc organ wskazał, że rozpatrzenie wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2020 i wydanie kolejnej decyzji rozstrzygającej w tym samym przedmiocie stanowiłoby naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., ponieważ dotyczyłoby sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. Podsumowując, w rozpoznawanej sprawie odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., w sytuacji gdy wniosek o wszczęcie postępowania dotyczy sprawy już rozstrzygniętej, była oczywiście uzasadniona. W świetle powyższego, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.