II SA/Wa 156/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.), Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 września 2019 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną gazową oddala skargę.

Komendant [...] Policji, działając na podstawie art. 18 ust. 5 pkt 2 w zw. z art. 15 ust. 4 i art. 20 ustawy z dnia 12 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1839 z późn. zm.) w dniu [...] września 2018 wydał decyzję nr [...], którą cofnął M.W. pozwolenie na posiadanie broni palnej gazowej. Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 268a Kpa oraz art. 18 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1839 z późn. zm.), w dniu [...] listopada 2018 r. wydał decyzję nr [...], która utrzymał w mocy powyżej określoną decyzję organu pierwszej instancji. Z uzasadnień decyzji organów obu instancji wynika, że M.W. pozwolenie na broń do ochrony osobistej uzyskał w 1990 r. pod rządami ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych. W wyniku licznych nowelizacji tej ustawy, ustawodawca poddał posiadaczy tzw. starych pozwoleń wszystkim prawom i obowiązkom wynikającym z nowych regulacji prawnych. Termin przedłożenia przez tych posiadaczy orzeczeń lekarskich i psychologicznych upływał z dniem 20 marca 2005 r. M.W. obowiązku tego nie dopełnił i pomimo wezwania organu. W zawiadomieniu organu z dnia [...] sierpnia 2018 r o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń ww. został pouczony o ciążącym na nim obowiązku przedłożenia aktualnych badań lekarskich i psychologicznych. Organ zakreślił 7 dniowy termin na wykonanie tego obowiązku. M.W. wymaganych prawem orzeczeń nie złożył do organu w zakreślonym terminie. Ww. wymieniony wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję organu odwoławczego, ale podniesiona w niej zarzuty i argumentacja w zasadzie nie odnosi się zaskarżonej decyzji. Prawo do posiadania przedmiotowego pozwolenia skarżący wywodzi z korzystnego dla niego wyroku Sądu Rejonowego z dnia [...] grudnia 2002 r., ale wyrok ten był związany z nielegalnym posiadaniem broni. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. W myśl natomiast art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując skargę z punktu widzenia powyższych kryteriów Sąd stwierdził, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa. W opinii Sądu, poczynione przez organ zarówno I, jak i II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez te organy ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi zastrzeżeń. Zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. z 2012 r., poz 576 ze zm.) osoba, która występuje z podaniem o wydanie pozwolenia na broń lub zgłasza do rejestru broń pneumatyczną, przedstawia właściwemu organowi Policji orzeczenia lekarskie i psychologiczne wydane przez upoważnionych: lekarza i psychologa, stwierdzające, że nie należy ona do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-4 powołanej ustawy i potwierdzające, że może ona dysponować bronią. W myśl z kolei art. 15 ust. 5 powołanej ustawy w przypadku ujawnienia okoliczności dostatecznie uzasadniających podejrzenie, iż osoba posiadająca pozwolenie na broń lub zarejestrowaną broń pneumatyczną należy do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-4 ustawy o broni i amunicji, właściwy organ Policji może zobowiązać tę osobę do niezwłocznego poddania się badaniom lekarskim i psychologicznym i przedstawienia wydanych orzeczeń. Stosownie natomiast do art. 18 ust. 1 pkt 2 ustawy o broni i amunicji właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano, należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2-6. Z przepisów tych wynika zatem, że w razie przedstawienia przez osobę posiadającą pozwolenie na broń orzeczenia lekarskiego lub psychologicznego, z których wynikać będzie, że należy ona do osób wymienionych w art. 15 ust. 1 pkt 2-4 ustawy o broni i amunicji, właściwy organ Policji ma obowiązek wydać decyzję o cofnięciu jej pozwolenia na broń, a tym bardziej, że będąc zobowiązanym przez organ wymaganych prawem orzeczeń nie przedkłada w zakreślonym terminie. W rozpoznawanej sprawie skarżący był zobowiązany do przedłożenia powyżej określonych orzeczeń. Obowiązku tego nie dopełnił, a tym samym organ miał prawo i powinien wydać decyzję o cofnięci skarżącemu przedmiotowego pozwolenia. Podniesione w skardze zarzuty nie mogły zostać uwzględnione. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.