II SA/Wa 1509/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. H. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z [...] maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: odrzucić skargę

B. H. (zwana dalej "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych (zwany dalej "Organem") z [....] maja 2025 r. nr [....] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Skarżącą wezwano na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II WSA w Warszawie z 30 grudnia 2025 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono Skarżącej 23 stycznia 2026 r. (k. 30 akt sądowych). W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpisu od skargi (notatka służbowa z 25 lutego 2026r. (k. 29 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026r., poz. 143, zwana dalej "P.p.s.a."), odrzuci skargę postanowieniem, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca nie opłaciła wpisu od skargi, mimo prawidłowego doręczenia wezwania w ww. zakresie i pouczenia, że niewykonanie wezwania skutkować będzie odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie 30 stycznia 2026 r. Sąd, mając powyższe na uwadze, na mocy art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.