II SA/Wa 1382/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 16 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę.

K. J. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Natomiast w piśmie z dnia 4 października 2024 r. wskazał, że w dniu 4 sierpnia 2024 r. wpłynął do organu wniosek skarżącego polemizujący z treścią postanowienia z dnia [...] lipca 2024 r., który został potraktowany przez organ jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tej samej dacie wpłynęła do organu skarga K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...]. Wskazano również, że organ postanowieniem z dnia [...] września 2024 r. utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...]. Natomiast w dniu 9 września 2024 r. wpłynęła do organu skarga K. J. na powyższe postanowienie, którą organ w dniu [...] września 2024 r. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3). Przepisy art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Natomiast przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji (postanowienia), od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z dniem doręczenia stronie takiej decyzji (postanowienia) terminy do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skargi do sądu administracyjnego rozpoczynają bieg równolegle, zaś ustawodawca, w takim przypadku, stronie pozostawił wybór środka ochrony prawnej pomiędzy skargą do sądu administracyjnego, a wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie oznacza to jednak, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2020 r., sygn. akt II GSK 28/20). Skarżący w rozpoznawanej sprawie mógł zatem wybrać sposób zaskarżenia postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2024 r. i albo skorzystać z prawa złożenia od niego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wnieść do sądu administracyjnego skargę bez uprzedniego składania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z tych środków prawnych nie można jednak korzystać kumulatywnie. Skargę do sądu można wnieść bowiem skuteczne tylko wtedy, gdy strona nie skorzysta z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W niniejszej sprawie skarżący wniósł do Sądu skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] lutego 2023 r. oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] stycznia 2023 r. Od tego postanowienia przysługiwał stronie środek zaskarżenia w postaci zwrócenia się do Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zaskarżone postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie w tym zakresie. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący otrzymał zaskarżone postanowienie w dniu 2 sierpnia 2024 r. Zatem termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upływał z dniem 9 sierpnia 2024 r. Jak wynika z akt administracyjnych, K. J. w dniu 4 sierpnia 2024 r., złożył do organu pismo, które zostało potraktowane przez organ, jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, oraz skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...]. W ocenie Sądu, skorzystanie przez stronę z administracyjnych środków zaskarżenia (m.in. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) skutkuje tym, że skarga na to samo rozstrzygnięcie administracyjne staje się niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. W przypadku, gdy strona decyduje się skorzystać z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a jednocześnie wnosi skargę do sądu administracyjnego, skarga jest niedopuszczalna. Celem przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. nie jest bowiem przyznanie stronie możliwości dwutorowej weryfikacji tego samego aktu administracyjnego, lecz prawo wyboru procedury weryfikacji: wniosku albo skargi. Wybór trybu ochrony należy do strony. Przy czym konsekwencje tego wyboru obciążają stronę (zob. postanowienie NSA z 13 listopada 2019 r., sygn. akt II OSK 2727/19, publ. CBOSA). W sytuacji złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przysługującego jej w postępowaniu administracyjnym prowadzonym w danej sprawie, otwiera tej stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 6 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 116/13). Co zresztą skarżący uczynił wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2024 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie organu z dnia [...] lipca 2024 r. nr [...]. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 1592/24. W związku z powyższym niniejsza skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.