II SA/Wa 1377/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 3 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. A. na decyzję Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do świadczenia pieniężnego rekompensującego utracone wynagrodzenie - odrzucić skargę -

Dowódca Wojsk Obrony Terytorialnej decyzją z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania L. A., utrzymał w mocy decyzję Dowódcy [...] Brygady Obrony Terytorialnej z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] o ustaleniu prawa do świadczenia pieniężnego rekompensującego utracone wynagrodzenie ze stosunku pracy, stosunku służbowego, dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej lub rolniczej, w związku z pełnieniem terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie od dnia [...] września 2023 r. do dnia [...] września 2023 r. w wysokości 1.577,12 zł oraz odmowie ustalenia prawa do świadczenia pieniężnego rekompensującego utracone wynagrodzenie ze stosunku pracy, stosunku służbowego, dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej lub rolniczej, w związku z pełnieniem terytorialnej służby wojskowej rotacyjnie w terminie od dnia [...] września 2023 r. do dnia [...] września 2023 r. Pismem z dnia 8 lipca 2024 r., nadanym w dniu 9 lipca 2024 r. (data stempla pocztowego), L. A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...]. W uzasadnieniu podał m.in., że do dnia złożenia skargi, nie została mu prawidłowo doręczona zaskarżona decyzja, z którą zapoznał się osobiście w siedzibie organu pierwszej instancji korzystając z uprawnienia wynikającego z art. 73 § 1 K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że jest przedwczesna, bowiem została wniesiona w dniu 9 lipca 2024 r., tj. przed doręczeniem skarżącemu rozstrzygnięcia podlegającemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co nastąpiło [...] lipca 2024 r., a zatem nie rodzi skutków prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935); zwanej dalej P.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1. W związku z powyższym, przy badaniu terminowości wniesienia skargi istotnego znaczenia nabiera kwestia doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia albo aktu. Od stwierdzenia, czy doszło do doręczenia zależy ocena skuteczności wniesienia skargi. Przywołany przepis początek biegu terminu, a w konsekwencji prawo do wniesienia skargi, ściśle wiąże z faktem prawidłowego doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniesienie skargi przed doręczeniem stronie rozstrzygnięcia podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 325/19; z dnia 23 października 2020 r., sygn. akt II FSK 1601/18; z dnia 28 października 2020 r., sygn. akt II OSK 2477/20, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że doszło do prawidłowego doręczenia zaskarżonej decyzji w dniu [...] lipca 2024 r., co spowodowało, że zaskarżony akt wszedł do obrotu prawnego z dniem jego doręczenia, tj. [...] lipca 2024 r. Przesyłka pocztowa zawierająca to rozstrzygnięcie została poprawnie zaadresowana i doręczona. Analiza akt administracyjnych potwierdza, że adresatem przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję był skarżący – L. A., a nie jak omyłkowo podano w rozdzielniku decyzji adwokat E.S., która jak słusznie zauważył skarżący nie była w przedmiotowej sprawie stroną, ani jego pełnomocnikiem. Świadczy o tym dowód doręczenia znajdujący się w tych aktach, na którym widnieje podpis skarżącego oraz dołączone do skargi z dnia [...] lipca 2024 r. zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Wa 1415/24 postanowienie Dowódcy Wojsk Obrony Terytorialnej z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] o sprostowaniu w zakresie m.in. zastąpienia w rozdzielniku decyzji w punkcie 1 słów: "adw. E. S.- ul. [...], [...]" słowami: "[...] L. A. – [...], [...]". Sąd podziela prezentowany w orzecznictwie pogląd, że przepisy o doręczeniach mają przede wszystkim charakter gwarancyjny. Służą one zagwarantowaniu prawa strony do rzetelnego i prawidłowego postępowania. Prawidłowość doręczeń jest jednym z kluczowych warunków przestrzegania praw strony (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt I FSK 822/19). Jedynie doręczenie zgodne z przepisami wywołuje skutki prawne i dopóki akt nie zostanie doręczony w sposób zgodny z przepisami o doręczeniach, dopóty nie wchodzi on do obrotu prawnego. Prawidłowe doręczenie decyzji lub postanowienia to zdarzenie mające istotne znaczenie prawne, rodzące określone skutki procesowe i materialne tak w stosunku do strony, jak i organu, który akt ten wydał, i dlatego doręczenie to musi być pewne, niebudzące wątpliwości, zgodne z przepisami prawa i wykluczające dowolność w jego stwierdzeniu czy jakąkolwiek uznaniowość (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2021 r., sygn. akt II FSK 2330/20). Z tego powodu, w ocenie Sądu, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona i tym samym weszła do obrotu prawnego z dniem [...] lipca 2024 r. Oznacza to, że wniesienie skargi w niniejszej sprawie nastąpiło w dniu 9 lipca 2024 r., to jest przed rozpoczęciem biegu terminu zaskarżenia tego rozstrzygnięcia, a zatem przedwcześnie. Skargi wniesione przed rozpoczęciem terminu do ich wniesienia są, zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, skargami przedwczesnymi i podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2022 r., sygn. akt I OSK 662/22). Ponadto podkreślić należy, że powzięcie przez skarżącego informacji o wydaniu zaskarżonej decyzji podczas zapoznawania się, w trybie art. 73 § 1 K.p.a., z aktami sprawy nie wywołało skutków procesowych. Dopiero doręczenie rozstrzygnięcia przez organ na podstawie art. 39 § 2 ust. 1 K.p.a., które nastąpiło w dniu 25 lipca 2024 r. otworzyło skarżącemu bieg terminu do wniesienia skargi. Tym samym Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia, wobec czego należy uznać, że jest niedopuszczalna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobligowany był odrzucić skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji postanowienia.