II SA/Wa 132/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Iwona Maciejuk (spr.), Protokolant specjalista Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2018 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na decyzję PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.

PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2017 r. nr [...], na podstawie art. 107 § 1 k.p.a., art. 17 ust. 1 oraz art. 16 ust 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. Z 2016 r., poz. 1764), zwanej dalej u.d.i.p., po rozpatrzeniu wniosku [...] o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: 1) kopii umów na udostępnianie infrastruktury kolejowej, w tym w szczególności linii kolejowych o numerach [...] i [...], zawartych przez PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z Kolejami [...], 2) informacji o wysokości opłat naliczonych Kolejom [...] z tytułu tych umów, odmówiła udzielenia informacji publicznej w wymienionym zakresie. W uzasadnieniu Spółka powołała się na art. 5 ust. 2 u.d.i.p. podnosząc, że przepis ten wskazuje wyjątki od zasady udostępniania informacji publicznej przewidując, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji oraz w przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorstwo rezygnuje z przysługującego im prawa. Spółka wskazała, że tajemnica przedsiębiorstwa zdefiniowana została przepisem art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2003 r., Nr 153, poz. 1503 ze zm.). Przytoczyła definicję zawartą w powołanym przepisie. Wskazała, że zakres pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa i tajemnicy przedsiębiorcy w znacznym stopniu pokrywają się, z tym zastrzeżeniem, że tajemnica przedsiębiorcy może być w pewnych przypadkach rozumiana szerzej (por. A. Piskorz-Ryń, Dostęp do informacji publicznej - zasady konstrukcyjne ustawy [w:] Kwartalnik Prawa Publicznego Nr 4/2002, s. 183 i n.). Szerszy zakres pojęcia tajemnicy przedsiębiorcy potwierdza również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 5 kwietnia 2013 r., (sygn. akt I OSK 192/13, CBOSA), wyrok z dnia 5 lipca 2013 r. (sygn. akt I OSK 511/13, Lex nr 1368966) oraz wyrok z dnia 12 lutego 2015 r. (sygn. akt I OSK 759/14)). Spółka podniosła, że na podstawie załącznika nr [...] do "Polityki Bezpieczeństwa Tajemnicy Przedsiębiorcy w PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. [...]" zatwierdzonej przez Prezesa Zarządu na mocy uchwały Zarządu PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. w sprawie ustalenia zasady funkcjonowania Systemu Zarządzania Bezpieczeństwa Informacji w PKP Polskich Liniach Kolejowych S.A. zgodnie z normą [...] oraz wyznaczenia imiennego Pełnomocnika PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. do spraw Systemu Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji, zawierającego Ramowy wykaz rodzajów informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa PKP Polskich Linii Kolejowych S.A., do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji należą informacje stanowiące dla Spółki wartość gospodarczą, a za taką uchodzą dane związane z umowami o udostępnienie infrastruktury kolejowej, w tym informacje o wysokości rozliczeń tych umów. Spółka podała, że Polityka bezpieczeństwa tajemnicy przedsiębiorcy w PKP Polskich Liniach Kolejowych S.A. [...] określa podstawowe zasady i reguły, które należy stosować w celu zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa przetwarzanych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy. Obejmują one: 1) tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 Ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r., o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. 2003 r. Nr 153 poz. 1503 z późn. zm.); 2) tajemnicę przedsiębiorcy w rozumieniu art. 5 ust. 2 Ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2016 r. poz. 1764). Na podstawie § 5 ust. 3 Polityki bezpieczeństwa tajemnicy przedsiębiorcy w PKP Polskich Liniach Kolejowych S.A. [...], informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorcy nie podlegają udostępnieniu w trybie dostępu do informacji publicznej oraz w celach naukowych lub dydaktycznych. Dostęp do żądanych informacji mieli lub mogą mieć jedynie wyznaczeni pracownicy PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. posiadający stosowne uprawnienia do informacji zarejestrowanych m.in. w systemach informatycznych stosowanych w Spółce. W związku z powyższym dla wskazanych danych została zachowana zasada braku dostępu do tych danych osób trzecich, a Spółka w odpowiedni sposób dokonała ich zabezpieczenia. W umowach o udostępnienie infrastruktury kolejowej z przewoźnikami kolejowymi, poszczególne podmioty zobowiązują się do nieujawniania osobom trzecim informacji dotyczących drugiej strony, których ujawnienie mogłoby narazić tę stronę na szkodę majątkową lub niemajątkową, w tym w szczególności informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa drugiej strony, jeżeli informacje te zostały uzyskane w trakcie prowadzonych rozmów oraz w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z umowy, z wyjątkiem przypadków, w których: ujawnienie informacji jest wymagane przez przepisy prawa, w tym jeśli ujawnienia informacji zażądały uprawnione organy państwa lub ¡restytucji unijnych; strony ujawniają informacje w celu ochrony przysługujących stronom praw w ramach postępowań przed sądami lub organami administracji; informacje były dostępne publicznie przed zawarciem umowy; ujawnienie informacji jest konieczne w związku ze sporządzaniem sprawozdań finansowych oraz obowiązków informacyjnych związanych z publicznym obrotem papierami wartościowymi. Spółka podniosła, że dane o wysokości naliczonych opłat dla konkretnego przewoźnika kolejowego mogą stanowić informację o jego kondycji oraz potencjale przewozowym, co jest "pożądaną" informacją dla konkurencji, jak również dla potencjalnych klientów (w szczególności rynku towarowych przewozów kolejowych). Ujawnienie wnioskowanych danych mogłoby narazić przewoźnika kolejowego na szkodę majątkową lub niemajątkową. Powyższe zarzuty ze strony przewoźników kolejowych, mogą pociągać za sobą wystąpienia o stosowne odszkodowanie lub zadośćuczynienie. Wskazano, że podmiotem, ze względu na którego dobro w postaci ochrony tajemnicy przedsiębiorstwa, orzeczono jak w sentencji, jest PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. Decyzja PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. z siedzibą w [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2017 r. stała się przedmiotem skargi Stowarzyszenia [...], reprezentowanego przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zarzucił naruszenie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, poprzez błędne uznanie, iż żądane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że poza sporem jest zarówno obowiązek udostępniania przez organ informacji publicznej, jak i fakt, iż wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej. Zdaniem skarżącego żądanych informacji nie można uznać za tajemnicę przedsiębiorcy. W odniesieniu do kwestii opłat uiszczonych przez Koleje [...] na rzecz organu z tytułu korzystania z udostępnionych linii kolejowych pełnomocnik skarżącego wskazał, ze informacje tego rodzaju organ dobrowolnie podaje do publicznej wiadomości. Informacje takie znajdują się przykładowo w dokumentach rejestrowych organu (sprawozdanie z działalności PKP PLK S.A. w 2012 r.). Skoro informacje dotyczące poszczególnych przewoźników kolejowych znajdują się w domenie publicznej za sprawą samego organu, to nie sposób uznać, iż mogą one stanowić tajemnicę przedsiębiorcy. Z kolei przeciwko uznaniu za tajemnicę przedsiębiorcy umowy łączącej organ z jednym z przewoźników kolejowych przemawiają następujące argumenty, po pierwsze, zgodnie z art. 29e (wcześniej art. 29 ust. 1e-g) ustawy o transporcie kolejowym, Prezes Urzędu Transportu Kolejowego może wydawać decyzje zastępujące umowy o udostępnienie infrastruktury kolejowej. Decyzje takie podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna. Pełnomocnik wskazał nadto, że zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie kolejowym zarządca infrastruktury, jakim jest organ, jest zobowiązany do niedyskryminującego traktowania aplikantów (dawniej przewoźników kolejowych) korzystających i ubiegających się o korzystanie z infrastruktury kolejowej. Z tego względu opinia publiczna powinna mieć możliwie szeroki dostęp do treści zawieranych umów, celem umożliwienia weryfikacji wywiązywania się z powyższego obowiązku. Po drugie, organ uznał za tajemnicę przedsiębiorcy całą umowę, a nie sposób przyjąć, że wszystkie jej postanowienia mają taki charakter. Z tego względu uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest w ocenie skarżącego niewystarczające i nieprzekonujące. Po trzecie, organ jest monopolistą na rynku udostępniania infrastruktury kolejowej, więc ujawnienie treści umów zawieranych przez niego z przewoźnikami kolejowymi nie stanowi żadnego zagrożenia dla jego działalności. Z tych względów pełnomocnik wniósł o uwzględnienie skargi. PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. z siedzibą w [...], reprezentowane przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik podał, że z niekwestionowanych okoliczności faktycznych niniejszej sprawy wynika, iż Zarząd PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. podjął w dniu [...] sierpnia 2007 r. uchwałę Nr [...] w sprawie przyjęcia do stosowania "Polityki Bezpieczeństwa Tajemnicy Przedsiębiorcy PKP Polskie Linie Kolejowe S.A" mocą której objął tajemnicą przedsiębiorcy informacje dotyczące m.in. pracy eksploatacyjnej wykonywanej przez przewoźników na infrastrukturze kolejowej zarządzanej przez PLK. Ponadto, na podstawie załącznika nr [...] do "Polityki Bezpieczeństwa Tajemnicy Przedsiębiorcy PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. [...]" do informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji należą w szczególności: "informacje (tekstowe i liczbowe) pozwalające zidentyfikować dany podmiot dotyczące rozliczeń (zobowiązań i należności), cesji, ugód pozasądowych zawartych pomiędzy Spółką a tymi podmiotami.". Pełnomocnik wskazał, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji PLK wykazała dobitnie, że dostęp do żądanych przez wnioskodawcę danych (jednostkowych - tylko dla pojedynczych przewoźników) mieli lub mogą mieć jedynie wyznaczeni pracownicy PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. posiadający stosowne uprawnienia, w tym loginy i hasła dostępowe. Tego rodzaju informacje są przetwarzane w systemie teleinformatycznym, którego zabezpieczenia uniemożliwiają zapoznanie się z przedmiotowymi danymi przez każdego pracownika PLK lub osobę z zewnątrz. Tym samym została spełniona przesłanka podjęcia kroków zmierzających do zachowania tego rodzaju informacji w tajemnicy. Mając na uwadze fakt zabezpieczenia systemu teleinformatycznego, została nałożona na te dane również klauzula "tajemnicy przedsiębiorcy". Podsumowując, nie mają do nich dostępu osoby niepowołane. Ponadto, w umowach o udostępnienie infrastruktury kolejowej, zawieranych rokrocznie z przewoźnikami kolejowymi (ewentualnie w decyzjach Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego zastępujących umowę o udostępnienie infrastruktury kolejowej, o których mowa w przepisie art. 29 ustawy o transporcie kolejowym, znajdują się postanowienia, zgodnie z którymi strony są zobowiązane do dochowania w tajemnicy wszelkich informacji dotyczących drugiej strony i wynikających z realizacji przedmiotowej umowy (decyzji). Spółka nie podzieliła stanowiska skarżącego, zgodnie z którym informacje o rozliczeniach są rokrocznie podawane do publicznej wiadomości chociażby poprzez składane sprawozdania, znajdujące się w dokumentach rejestracyjnych PLK. Pełnomocnik Spółki wskazał, że informacje tam umieszczone są syntetycznymi informacjami o przychodach PLK. Podniósł też, że organem, który sprawuje nadzór nad niedyskryminacyjnym dostępem do infrastruktury kolejowej, jest Prezes Urzędu Transportu Kolejowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlegała uwzględnieniu. W ocenie Sądu, PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. zasadnie przyjęły, że podstawę ograniczenia dostępu do żądanej w tej sprawie informacji publicznej stanowi art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 4 u.z.n.k. i zasadnie odmówiły jej udostępnienia. Przepisy te winny być przez Spółkę powołane w podstawie prawnej decyzji. Brak ich powołania w podstawie prawnej nie stanowi jednakże uchybienia, które miałoby wpływ na wynik sprawy, albowiem zastosowana przez Spółkę podstawa odmowy udostępnienia żądanej informacji publicznej wynika jednoznacznie z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, gdzie została przywołana. Zgodnie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Stosownie zaś do art. 11 ust. 4 u.z.n.k., przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w poufności. Zgodnie z art. 1 u.z.n.k., reguluje ona zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji w działalności gospodarczej, w szczególności produkcji przemysłowej i rolnej, budownictwie, handlu i usługach - w interesie publicznym, przedsiębiorców oraz klientów. Tajemnicę przedsiębiorcy wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Tajemnicę przedsiębiorcy stanowią więc informacje znane jedynie określonemu kręgowi osób i związane z prowadzoną przez przedsiębiorcę działalnością, wobec których podjął on wystarczające środki ochrony w celu zachowania ich poufności (nie jest wymagana przesłanka gospodarczej wartości informacji jak przy tajemnicy przedsiębiorstwa). Informacja staje się tajemnicą, kiedy przedsiębiorca przejawi wolę zachowania jej jako niepoznawalnej dla osób trzecich. Nie traci natomiast swojego charakteru przez to, że wie o niej pewne ograniczone grono osób zobowiązanych do dyskrecji. W odniesieniu do pojęcia informacji posiadającej wartość gospodarczą w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k. obowiązuje liberalna wykładnia, zgodnie z którą całkowicie wystarczające jest uznanie istnienia nawet nieznacznej lub jedynie potencjalnej wartości ekonomicznej informacji, której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę mogłoby zaoszczędzić mu wydatków lub zwiększyć jego zyski w relacjach z innymi uczestnikami obrotu. PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. w zaskarżonej decyzji wskazały, że dane o wysokości naliczonych opłat dla konkretnego przewoźnika kolejowego mogą stanowić informację o jego kondycji oraz potencjale przewozowym, co jest "pożądaną" informacją dla konkurencji, jak również dla potencjalnych klientów (w szczególności rynku towarowych przewozów kolejowych". Spółka oświadczyła jednoznacznie, że ujawnienie wnioskowanych danych mogłoby narazić przewoźnika kolejowego na szkodę majątkową i niemajątkową, a zarzuty ze strony przewoźników kolejowych mogą pociągać ze sobą wystąpienia o stosowne odszkodowanie lub zadośćuczynienie. PKP PLK wskazała w decyzji, że informacje związane z umowami o udostępnienie infrastruktury kolejowej, w tym informacje o wysokości rozliczeń z tych umów posiadają dla Spółki wartość gospodarczą i z tego względu podlegają ochronie. Podkreślono przy tym, że w umowach o udostępnienie infrastruktury kolejowej z przewoźnikami kolejowymi poszczególne podmioty zobowiązują się do nieujawniania osobom trzecim informacji dotyczących drugiej strony, których ujawnienie mogłoby narazić tę stronę na szkodę majątkową lub niemajątkową, w tym w szczególności informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa drugiej strony, jeżeli informacje te zostały uzyskane w trakcie prowadzonych rozmów oraz w związku z wykonywaniem obowiązków wynikających z umowy. W ocenie Sądu, dokonanej po zapoznaniu się z całym materiałem dowodowym, w tym zawierającym żądaną przez wnioskodawcę informację publiczną, brak jest – w stanie faktycznym tej sprawy – podstaw do podważenia stanowiska Spółki, co do tego, że żądane informacje posiadają dla niej wartość gospodarczą. PKP PLK S.A. zawarła w uzasadnieniu decyzji elementy wskazujące na dokonanie oceny w zakresie zaistnienia przesłanki wyłączającej dostęp do informacji publicznej. Podmiot zobowiązany wyjaśnił dlaczego zostały one objęte ochroną przed ujawnieniem. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia ustawowe wymogi niezbędne dla dokonania kontroli jej prawidłowości. Sąd za niezasadny uznał zarzut, że uzasadnienie jest niewystarczające i nieprzekonujące. Zarówno żądane umowy o udostępnienie infrastruktury kolejowej, jak i sama informacja o wysokości naliczonych opłat z tytułu tych umów stanowią informacje o potencjale przewozowym, a zatem mają potencjalną wartość ekonomiczną (gospodarczą) i przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w poufności. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny oraz formalny (v. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 195/13; wyrok NSA z dnia 12 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 759/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, oba te elementy w sprawie niniejszej wystąpiły, tj. element materialny w postaci informacji o potencjale przewozowym (udostępnienie infrastruktury kolejowej, opłaty). Informacje te mają potencjalną wartość ekonomiczną, mogą być istotne z gospodarczego punktu widzenia dla przewoźników kolejowych. Wystąpił też element formalny. PKP PLK S.A. podjęła niezbędne działania w celu zachowania żądanych informacji w poufności, co wykazano w zaskarżonej decyzji powołując się przy tym m.in. na § 5 Polityki Bezpieczeństwa Tajemnicy Przedsiębiorcy w PKP Polskich Liniach Kolejowych S.A. [...]. Oświadczono, że dostęp do żądanych informacji mieli lub mogą mieć jedynie wyznaczeni pracownicy PKP PLK S.A. posiadający stosowne uprawnienia do informacji zarejestrowanych m.in. w systemach informatycznych stosowanych w Spółce. Spółka wskazała, że zachowana została zasada braku dostępu do tych danych osób trzecich, a Spółka w odpowiedni sposób dokonała ich zabezpieczenia. Zwrot "nieujawnione do wiadomości publicznej", o którym mowa w art. 11 ust. 4 u.z.n.k., powinien być wykładany na gruncie tej ustawy jako nieujawnianie, nierozpowszechnianie informacji, o których mowa w powołanym przepisie (w tym właśnie informacji posiadających wartość gospodarczą) przez podmioty, których informacje te dotyczą (poza krąg osób uprawnionych, upoważnionych do zapoznania się z nimi). W doktrynie wskazuje się, iż ujawnienie informacji do wiadomości publicznej powinno się oceniać w skali światowej, albowiem w społeczeństwie informacyjnym wymiana informacji odbywa się niezwykle szybko. Z ujawnieniem informacji będziemy mieli do czynienia nie tylko wtedy, gdy informacja jest znana przez niemal każdego obywatela, ale także wtedy, gdy taka informacja nie jest znana, ale jest dla każdego łatwo dostępna, np. została opublikowana na stronie www lub w prasie (v. Arkadiusz Michalak, Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji [w:] M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz.", publ. LEX nr 93420). Z sytuacją taką nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 61 ust. 1 zdanie 1, Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, każdy obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo do informacji publicznej nie jest jednak prawem nieograniczonym. Przepis art. 61 ust. 3 Konstytucji RP stanowi, że ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Zdaniem Sądu, w sprawie tej nie został naruszony art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. w zw. z art. 11 ust. 4 u.z.n.k. Zarzuty skargi nie są zasadne. Odmowa udostępnienia żądanej informacji publicznej znajduje oparcie w powołanych przez PKP PLK S.A. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepisach prawa. Uzasadnienie decyzji podaje powody odmowy udostępnienia żądanych informacji i jest przekonujące. Odnosząc się do treści skargi wskazania wymaga przy tym, że przedmiotem kontroli Sądu była w niniejszej sprawie wyłącznie zaskarżona decyzja PKP PLK S.A. o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Kwestia decyzji wydawanych przez Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego wykracza poza granice niniejszej sprawy. Odnosząc się zaś do twierdzenia skargi, że informacje dotyczące opłat organ podaje dobrowolnie do publicznej wiadomości, zauważyć należy, że w sprawozdaniu z działalności Spółki PKP PLK S.A. w roku 2012 są zawarte jedynie syntetyczne informacje o przychodach z tytułu udostępnienia linii, a nie informacje żądane przez wnioskodawcę we wniosku. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), orzekł jak w wyroku. ----------------------- 9