II SA/Wa 1318/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sławomir Fularski (spr.), Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania statusu weterana – oddala skargę –

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. kierowanym do Ministra Obrony Narodowej J.S. wniósł o przyznanie mu statusu weterana. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], Minister Obrony Narodowej, działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej jako "K.p.a.") oraz art. 2 pkt 1, art. 5 ust. 1 i art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 lit. b i pkt 3 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa (Dz. U. Nr 205, poz. 1203, dalej jako "ustawa o weteranach") przyznał wnioskodawcy status weterana. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że wyżej wymieniony uczestniczył w działaniach poza granicami państwa w Polskiej Wojskowej Jednostce [...] w [...] na [...] od dnia [...] czerwca 1977 r. do dnia [...] grudnia 1977 r. i zajmował stanowisko [...]. Tym samym, wniosek J.S. z dnia [...] marca 2014 r. należy uznać za zasadny, bowiem spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 2 pkt 1 ustawy o weteranach do przyznania statusu weterana. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. (data wpływu do organu – [...] kwietnia 2014 r.) J.S. wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i zwrócił się o przyznanie statusu weterana poszkodowanego na podstawie dokumentów, które dołączył do wniosku o przyznanie statusu weterana. Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], Minister Obrony Narodowej, działając m.in. na podstawie art. 127 § 3 art. 138 § 1 K.p.a. utrzymał w mocy swą wcześniejszą decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie przyznania statusu weterana. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zainteresowany dołączył, oprócz wniosku i dokumentów wymaganych do przyznania statusu weterana, decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w J. z dnia [...] marca 2014 r. o waloryzacji renty, zaświadczenie z dnia [...] marca 2012 r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w S., decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r. Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w S. o przyznaniu jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy oraz kserokopię dowodu osobistego. Z powyższych dokumentów nie wynika, aby w okresie, w którym zainteresowany brał udział w działaniach poza granicami państwa uległ wypadkowi lub nabył chorobę podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych. Przedmiotowe dokumenty nie wnoszą więc nic nowego do sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przyznanie zainteresowanemu statusu weterana poszkodowanego, z uwagi na brak przedstawienia przez niego dokumentów o których mowa w art. 8 ustawy o weteranach, tzn. protokołu powypadkowego albo decyzji o stwierdzeniu choroby zawodowej, orzeczenia właściwej komisji lekarskiej o związku uszczerbku na zdrowiu z wypadkiem pozostającym w związku z działaniami poza granicami państwa lub chorobą nabytą podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami państwa albo orzeczenia lekarza orzecznika lub komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustalającego uszczerbek na zdrowiu w związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową wydane dla celów świadczeń ubezpieczenia społecznego oraz decyzji administracyjnej o przyznaniu świadczeń odszkodowawczych albo prawomocnego wyroku sądu zasądzającego odszkodowanie. Organ wyjaśnił nadto, że sam udział osoby poza granicami państwa nie może skutkować przyznaniem statusu weterana poszkodowanego, ponieważ udział taki musi spełniać określone warunki ustawowe. W przeciwnym razie każdy udział poza granicami państwa stanowiłby przesłankę do przyznania takiej osobie statusu weterana poszkodowanego i jednocześnie przyznania prawa do uprawnień określonych w ustawie. Mając na uwadze powyższe należało utrzymać w mocy decyzję przyznającą J.S. status weterana. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J.S. (dalej jako "skarżący"). Wniósł o przyznanie statusu weterana poszkodowanego na podstawie dołączonych do skargi dwóch wyroków Sądu Rejonowego w K. Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, ewentualnie na podstawie zasad współżycia społecznego. W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że dołączone do skargi kopie wyroków Sądu Rejonowego w K.: z dnia [...] lutego 2011 r. (sygn. akt [...]) oraz z dnia [...] listopada 2009 r. (sygn. akt [...]), dotyczą wypadku przy pracy, któremu uległ skarżący w dniu [...] października 1985 r., pracując w Okręgowej Spółdzielni [...] w S. Na rozprawie przed Sądem ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego – radca prawny, popierając skargę wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji, bowiem sprawa nie została przez organ rozpoznana dwukrotnie w toku instancyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, że nie narusza ona prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny żądania strony, zawartego we wniosku z dnia [...] marca 2014 r., który to zainicjował niniejsze postępowanie i determinował jego przedmiot. We wniosku tym skarżący wnioskował o przyznanie statusu weterana i status taki został mu przyznany decyzją organu z dnia [...] kwietnia 2014 r. Od powyższej decyzji skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w wyniku którego organ decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. utrzymał w mocy swą własną decyzję o przyznaniu skarżącemu statusu weterana. W ocenie Sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, z sentencji zaskarżonej decyzji nie wynika, aby organ odmówił skarżącemu przyznania statusu weterana poszkodowanego. Z sentencji zaskarżonego rozstrzygnięcia wynika zaś jedynie, że organ, po rozpoznaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję w przedmiocie przyznania skarżącemu statusu weterana. W związku z powyższym za niezasadny należy uznać zarzut, że sprawa skarżącego nie została dwukrotnie rozpoznana w toku instancyjnym, a tym samym istnieje podstawa do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu organ rozpoznał dwukrotnie sprawę skarżącego w kwestii przyznania statusu weterana. Do rozpoznania w tej sytuacji pozostaje zaś nadal organowi wniosek skarżącego o przyznanie mu statusu weterana poszkodowanego. W tym bowiem zakresie, organ nie wydał żadnego rozstrzygnięcia - ani pozytywnego, tj. przyznającego taki status, ani też negatywnego, tj. odmawiającego jego przyznania. Dlatego też w tym zakresie, skarżącemu może przysługiwać skarga na bezczynność organu, który nie rozpoznał wniosku skarżącego z dnia [...] maja 2014 r. ([...] maja 2014 r. – data wpływu do organu) o przyznanie statusu weterana poszkodowanego. W ocenie Sądu, powyższy wniosek winien bowiem spowodować wszczęcie całkiem nowego postępowania, w wyniku którego organ działając na podstawie art. 3 ustawy o weteranach będzie mógł dopiero wydać, z zachowaniem zasady dwuinstancyjności o której mowa w art. 15 K.p.a., ostateczne rozstrzygnięcie w przedmiocie przyznania bądź odmowy przyznania statusu weterana poszkodowanego. W postępowaniu tym, skarżący powinien mieć zagwarantowane, zgodnie z art. 10 K.p.a. prawo do czynnego w nim udziału. Organ w postępowaniu tym winien również umożliwić skarżącemu wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W tym stanie sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) jak w sentencji wyroku.