II SA/Wa 1279/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.O. z dnia 12 listopada 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. O., M. O., B.O. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego i obowiązku uiszczenia opłat pośrednich i bezpośrednich za używanie lokalu mieszkalnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Z kolei, art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie w tym zakresie. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. Otóż, pismem z dnia 12 grudnia 2008 r. skarżąca została wezwana do złożenia w terminie 14 dni oświadczenia i przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, dochodów i stanu rodzinnego, w tym aktualnego zaświadczenia o wysokości wynagrodzenia oraz odcinka świadczenia rentowego, a także dodatkowego oświadczenia, czy wymieniony w formularzu syn skarżącej pozostaje na jej wyłącznym utrzymaniu (dowód doręczenia – w aktach sprawy). Natomiast w dniu 29 grudnia 2008 r., tj. w ostatnim dniu zakreślonego w wezwaniu terminu, skarżąca wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przedłużenie terminu czternastodniowego do końca stycznia 2009 r., a zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 10 stycznia 2009 r. termin ten został przedłużony do 28 stycznia 2009 r. Pomimo prawidłowo doręczonego odpisu ww. zarządzenia w dniu 23 stycznia 2009 r. (dowód doręczenia – w aktach sprawy) i upływu wyznaczonego terminu skarżąca nie złożyła wymaganych przez Sąd dokumentów. Oznacza to, że skarżąca odstępując od złożenia wymaganych dokumentów nie usunęła budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazała przesłanek określonych w art. 246 § 1 cyt. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.