II SA/Wa 1263/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 8 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1263/16 odrzucił skargę A. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej przetworzonej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej "P.p.s.a.". Sąd stwierdził, że skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło w dniu 20 maja 2016 r., trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął w dniu 19 czerwca 2016 r. W związku z tym, że była to niedziela, ostatnim dniem na wniesienie skargi był dzień 20 czerwca 2016 r. Skarga wniesiona w dniu 22 czerwca 2016 r., złożona została z uchybieniem ustawowego terminu. Odpis postanowienia z dnia 26 stycznia 2017 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 9 lutego 2017 r. Skarżący reprezentowany przez radcę prawnego wniósł pismem z dnia 16 lutego 2017 r. zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1263/16. Naczelny Sad Administracyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt I OZ 886/17 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2017 r. Odpis postanowienia z dnia 19 maja 2017 r. został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 czerwca 2017 r. Skarżący reprezentowany przez radcę prawnego, pismem z dnia 10 czerwca 2017 r. wniósł za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu wskazał, że dla ustalenia, czy skarga została wniesiona w prawidłowym terminie, kluczowe znaczenie ma ustalenie, czy, a jeżeli tak– to kiedy otworzył się termin na wniesienie skargi. Otwarcie terminu jest ściśle związane ze skutecznym doręczeniem stronie skarżącej decyzji, która ma być przedmiotem zaskarżenia. Skarżący podał, że zaskarżoną decyzję odebrał w sposób, w miejscu i w czasie wskazanym przez jej autora. Odebranie przesyłki pocztowej zawierającej decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] było zastosowaniem się do pouczenia, które otrzymał od organu, który ją przesłał. Skarżący podniósł, że w piśmiennictwie przyjmuje się, iż uchybienie przez stronę terminowi z powodu błędnego pouczenia ze strony organu, że decyzja jest ostateczna lub z powodu błędnie podanego, dłuższego terminu jest uchybieniem bez winy strony. Nadto wskazał, że zgodnie z art. 58 § 2 K.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Skarżący wskazał, że o uchybieniu terminu skarżący dowiedział się w dniu 7 czerwca 2017 r. od swojego pełnomocnika, który przekazał informację o treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2017 r. sygn. akt I OZ 886/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4.). Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (§ 5.). Stosownie do art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym. Wniosek A. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] jest spóźniony. Dniem, w którym skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi, jest dzień, w którym zostało doręczone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1263/16 odrzucające wniesioną skargę, tj. 9 lutego 2017 r. W orzecznictwie NSA przyjmuje się, że działania pełnomocnika obciążają mocodawcę, który ponosi skutki tych działań i zaniechań (por. postanowienie NSA z dnia 11 czerwca 2013 r. I FZ 145/13, z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt I OZ 1008/07, postanowienie NSA z 2 września 2014 r. sygn. akt II OZ 813/14 publ. orzeczenia.nsa.gov.pl.). Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 lutego 2017 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w dniu 10 czerwca 2017 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że decyzja zawierała prawidłowe pouczenie co o terminu i trybu wniesienia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 P.p.s.a, Sąd orzekł jak w postanowieniu.