II SA/Wa 1147/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. R. o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w sprawie ze skargi S. R. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia zawieszenia w czynnościach służbowych postanawia - odmówić wstrzymania wykonania rozkazu personalnego.

Pismem z dnia 03 czerwca 2014 r. S. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] utrzymujący w mocy rozkaz personalny [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], którym przedłużono S. R. okres zawieszenia w czynnościach służbowych od [...] marca 2014 r. do czasu ukończenia postępowania karnego, wszczętego przeciwko ww. przez Prokuraturę Rejonową w C. W treści przedmiotowej skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego, argumentując powyższe tym, iż wykonanie zaskarżonego rozkazu spowoduje prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci pozbawienia skarżącego 50% zarobków – przy jednoczesnej faktycznej niemożności podjęcia innej pracy na czas całego postępowania, co, jak podkreślił skarżący, zapowiada się na długi okres czasu. Powyższe, w ocenie skarżącego, pozbawi skarżącego środków do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący wyjaśnił, że wydatki m.in. na mieszkanie czy wyżywienie niemal całkowicie pochłaniają uzyskiwane aktualnie przez niego środki, nie jest on w stanie praktycznie zaspokoić żadnych innych podstawowych potrzeb. Gdyby nie zaufanie, uprzejmość i przychylność obecnej partnerki skarżącego – nie byłoby on w stanie normalnie funkcjonować i dlatego wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Wojewódzkie sądy administracyjne nie są zobowiązane na mocy art. 49 § 1 ppsa do wzywania stron o uzupełnienie wniosków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, w sytuacji braku ich należytego uzasadnienia przez strony. Należy stwierdzić, iż w postępowaniu wszczętym z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie ocenia legalności zaskarżonego orzeczenia. Skarżący swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego uzasadnił tym, że wykonanie zaskarżonego rozkazu spowoduje prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody w postaci pozbawienia skarżącego 50% zarobków – przy jednoczesnej faktycznej niemożności podjęcia innej pracy na czas całego postępowania, co, jak podkreślił skarżący, zapowiada się na długi okres czasu. Powyższe, w ocenie skarżącego, pozbawi skarżącego środków do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący wyjaśnił, że wydatki m.in. na mieszkanie czy wyżywienie niemal całkowicie pochłaniają uzyskiwane aktualnie przez niego środki, nie jest on w stanie praktycznie zaspokoić żadnych innych podstawowych potrzeb. Gdyby nie zaufanie, uprzejmość i przychylność obecnej partnerki skarżącego – nie byłoby w stanie normalnie funkcjonować i dlatego wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Powołane przez skarżącego w niniejszej sprawie okoliczności nie prowadzą do takich konsekwencji. Wprawdzie zawieszenie policjanta w czynnościach służbowych wywołuje negatywne konsekwencje dla skarżącego – zawieszenie płatności 50% ostatnio należnego uposażenia (zmniejszenie otrzymywanej przez skarżącego kwoty uposażenia zasadniczego), niemniej jednak nie uzasadnia to poglądu, że wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zmniejszenie otrzymywanej kwoty uposażenia i co się z tym łączy - pogorszenie statusu majątkowego skarżącego, nie może być oceniane w kontekście wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę argumentację skarżącego wskazać należy na treść art. 124 ust. 2 ustawy z 06 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.), zgodnie z którym, po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby. W związku z powyższym brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.