II SA/Wa 113/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Centrum [...] na pismo Prezesa Narodowego Banku Polskiego z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić stronie skarżącej Centrum [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Centrum [...] (dalej: "strona skarżąca") pismem z dnia [...] stycznia 2025 r., za pośrednictwem pełnomocnika, wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo z dnia [...] listopada 2024 r. nr [...]. Powyższe pismo wydane zostało przez K. M. – [...] Dyrektora Departamentu Generalnego Narodowego Banku Polskiego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Prezesa Narodowego Banku Polskiego wniósł o jej odrzucenie, wskazując że nie doszło do wydania decyzji administracyjnej, tym samym brak jest przedmiotu zaskarżenia. Zdaniem organu pismo nie zawiera cech konstytutywnych decyzji administracyjnej, w szczególności samoistnego rozstrzygnięcia. Pismo to zdaniem pełnomocnika organu zostało podpisane przez pracownika, który powinien podlegać wyłączeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) zwana dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Tak ukształtowane unormowania ograniczają zatem kognicję sądów administracyjnych jedynie do spraw w niej określonych, z uwzględnieniem przepisów szczególnych. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi bada jej dopuszczalność. Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie przedmiotu sprawy w kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu. Cytowane przepisy wyznaczają zakres kognicji sądów administracyjnych, co oznacza, że sądy te mogą rozpatrywać sprawy ściśle określone w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w innych ustawach szczególnych. Zdaniem Sądu skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, zaskarżone pismo z dnia [...] listopada 2024 r. nie mieści się bowiem we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Pismo to nie jest decyzją, ani postanowieniem, nie stanowi też aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jest natomiast pismem, w którym organ ustosunkował się do wniosku strony skarżącej z dnia [...] października 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej. W piśmie tym podtrzymano stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] października 2024 r. nr [...]., w którym wskazano, że Narodowy Bank Polski nie znajduje podstaw do udostępnienia informacji będących przedmiotem wniosku. Powyższego pisma nie sposób potraktować jako ułomnej decyzji administracyjnej. Nie zawiera ono bowiem niezbędnego dla bytu prawnego każdej decyzji elementu, tj. rozstrzygnięcia. Wskazać również należy, że oba pisma podpisane zostały przez tą samą osobę – K. M. – [...] Dyrektora Departamentu Generalnego. Zgodnie z art. 268a ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2024, poz. 572) organ administracji publicznej może upoważniać, na piśmie utrwalonym w postaci papierowej lub elektronicznej, pracowników obsługujących ten organ do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności do wydawania decyzji administracyjnych, postanowień, zaświadczeń, a także do poświadczania za zgodność odpisów dokumentów przedstawionych przez stronę na potrzeby prowadzonych postępowań z oryginałem. Z akt sprawy nie wynika, aby osoba podpisująca zaskarżone pismo, oraz pismo je poprzedzające była osobą upoważnioną przez organ do wydawania decyzji administracyjnych. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że niniejsze pismo ma wyłącznie charakter informacyjny i w konsekwencji nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Skarga na pismo informacyjne jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu przez Sąd. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.