II SA/Wa 1129/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 2 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: 1) umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie 2) zasądzić od Komendanta Głównego Policji na rzecz J. G. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

J. G., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Następnie w dniu [...] lipca 2014 r. pełnomocnik organu poinformował Sąd, że organ uwzględnił na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę J. G., ponieważ wydał [...] lipca 2014 r. postanowienie nr [...], którym uchylił zaskarżone postanowienie z dnia [...] kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 54 § 3 zd. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei przepis art. 161 § 1 pkt 3 tej ustawy stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu, gdy postępowanie stanie się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 i 2. Skoro zatem w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku, organ skorzystał z uprawnień autokontrolnych, przewidzianych w powołanym wyżej przepisie i uwzględnił wniesioną skargę w całości, to postępowanie sądowe, dotyczące tego postanowienia, stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § pkt 3 cytowanej ustawy. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. O kosztach orzeczono na postawie art. 201 § 1 w zw. art. 205 § 2 cytowanej ustawy w zw. § 2 ust. 1 i 2 oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).