II SA/Wa 1116/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 marca 2021 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do świadczenia pieniężnego przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej oddala skargę.

Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 256), zwanej dalej k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w S. nr [...] z dnia [...] marca 2020 r. o ustaleniu J. M. prawa do świadczenia pieniężnego przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, w okresie od dnia [...] lutego 2020 r. do dnia [...] stycznia 2021 r. w wysokości 8 694,00 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wskazał, że [...] J. M. został zwolniony z zawodowej służby wojskowej z dniem [...] stycznia 2020 r. na mocy rozkazu personalnego Dyrektora Departamentu Kadr Nr [...](pkt 4) z dnia [...] października 2019 r. W dniu [...] lutego 2020 r. zainteresowany złożył do wojskowego organu emerytalnego w S. wniosek o jednorazową wypłatę świadczenia pieniężnego, o którym mowa w art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 330 z późn. zm.), przysługującego z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. Dyrektor WBE w S. decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2020 r. przyznał zainteresowanemu prawo do przedmiotowego świadczenia pieniężnego. Wojskowy organ emerytalny w S. przy ustalaniu wysokości przedmiotowego świadczenia pieniężnego zastosował regulację zawartą w art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. W odwołaniu strona zarzuciła błędne zastosowanie art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Minister Obrony Narodowej uzasadniając decyzję wskazał, że na podstawie art. 95 pkt 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94 wymienionej ustawy, przysługuje przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby wypłacane co miesiąc świadczenie pieniężne w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. Powyższe świadczenie pieniężne przysługuje żołnierzowi, z zastrzeżeniem art. 96 ust. 2 - 4 cyt. ustawy, który pełnił nieprzerwanie zawodową służbę wojskową przez okres co najmniej 15 lat. Organ zaznaczył, że bezsporne jest, iż wnioskodawca spełnia kryteria nabycia prawa do przedmiotowego świadczenia ze względu na posiadanie ponad 15-letniego stażu nieprzerwanej służby wojskowej. Natomiast w myśl art. 97a powołanej ustawy, w przypadku wypowiedzenia przez żołnierza zawodowego stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej w okresie dwunastu miesięcy od dnia objęcia przez tego żołnierza zawodowego wyższego stanowiska służbowego albo stanowiska służbowego o tym samym stopniu etatowym, lecz z wyższą grupą uposażenia, podstawę wymiaru należności, o których mowa w art. 94 oraz art. 95 pkt 1 i 2 wojskowej ustawy pragmatycznej, ustala się, przyjmując uposażenie należne żołnierzowi na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym. Organ wskazał, że w myśl § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 września 2014 r. w sprawie trybu wyznaczania żołnierzy zawodowych na stanowiska służbowe i zwalniania z tych stanowisk (Dz. U. z 2014 r. poz. 1292 ze zm.) wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe uważa się za dokonane po spełnieniu łącznie następujących warunków: 1) wydaniu decyzji o wyznaczeniu żołnierza na stanowisko służbowe; 2) stwierdzeniu przez dowódcę jednostki wojskowej, w rozkazie dziennym, daty objęcia przez żołnierza obowiązków na stanowisku służbowym. Minister wskazał, że ze zgromadzonej dokumentacji wynika, iż odwołujący się do dnia [...] listopada 2018 r. pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku [...] - wykaz stanowisk służbowych przeznaczonych dla żołnierzy zawodowych pełniących służbę w Dowództwie [...], część Polska, zaszeregowanym do niższej grupy uposażenia-U15A. Z dniem [...] listopada 2018 r. został wyznaczony i objął obowiązki na stanowisku [...] - wykaz stanowisk służbowych przeznaczonych dla żołnierzy zawodowych pełniących służbę w Dowództwie [...], część Polska, zaszeregowanym do wyższej grupy uposażenia – U15B. W dniu [...] lipca 2019 r. złożył wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Minister stwierdził, że zestawiając powyższe okoliczności faktyczne: objęcie stanowiska służbowego z wyższą grupą uposażenia z dniem [...] listopada 2018 r. oraz datę złożenia wypowiedzenia ([...] lipca 2019 r.) zgodnie z wykładnią językową art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych organ I instancji zasadnie zastosował normę określoną w tym przepisie, bowiem odwołujący się dokonał wypowiedzenia stosunku służbowego w okresie 12 miesięcy od dnia objęcia obowiązków zaszeregowanym do wyższej grupy uposażenia (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 października 2018 r., II SA/Wa 198/18). Minister zaznaczył, że wbrew twierdzeniom strony, bez wpływu na ewentualne zastosowanie normy art. 97a wojskowej ustawy pragmatycznej pozostaje fakt, iż w okresie od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] lipca 2016 r. zajmował stanowisko zaszeregowane do grupy uposażenia U15B. Nie ma znaczenia również, iż następnie od dnia [...] sierpnia 2016 r. do dnia [...] lipca 2018 r., tj. w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej przysługiwało mu uposażenie według tożsamej grupy U15B. W myśl bowiem art. 89 wojskowej ustawy pragmatycznej w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej żołnierz zawodowy otrzymuje, z zastrzeżeniem art. 90 ust. 1-1d, uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym, należne na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mających wpływ na prawo do uposażenia lub jego wysokość. Minister stwierdził, że na zastosowanie wobec strony normy wyszczególnionej w art. 97a wojskowej ustawy pragmatycznej ma fakt pełnienia przez niego służby na niższym stanowisku służbowym - [...] zaszeregowanym do grupy uposażenia U15A, które objął po zakończeniu służby w rezerwie kadrowej. Organ wskazał, że w myśl art. 42b wojskowej ustawy pragmatycznej żołnierza zawodowego pełniącego służbę w rezerwie kadrowej, za jego pisemną zgodą, można wyznaczyć na niższe stanowisko służbowe. W związku z objęciem niższego stanowiska służbowego wyżej wymieniony na podstawie art. 79 cytowanej wyżej ustawy miał zachowane prawo do stawki uposażenia zasadniczego pobieranego na poprzednim zajmowanym stanowisku, wynoszącej 6440 zł. Minister wskazał m.in., że do zastosowania przepisu art. 97a wojskowej ustawy pragmatycznej istotne jest czy zwalniany żołnierz wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej w okresie dwunastu miesięcy od objęcia obowiązków na nowym wyższym stanowisku służbowym lub stanowisku zaszeregowanym do wyższej grupy uposażenia. Organ zaznaczył też m.in., że wskazana przez stronę decyzja Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych nr [...] z dnia [...] stycznia 2020 r. nie jest rozstrzygnięciem przyznającym uprawnienia do spornego świadczenia pieniężnego. Ponadto rozstrzygnięcie zawarte we wskazanej przez skarżącego decyzji nie jest też zagadnieniem wstępnym od którego w jakikolwiek sposób zależało rozstrzygnięcie kwestii spornego świadczenia pieniężnego. Właściwym organem do rozstrzygania kwestii spornego świadczenia spornego jest wyłącznie wojskowe biuro emerytalne (art. 96 ust. 9 wojskowej ustawy pragmatycznej). Minister podkreślił, że żaden przepis Kodeksu postępowania administracyjnego nie ustanawia zobowiązania aby błędy popełnione przez inne organy przy ocenie stanu faktycznego i prawnego były podstawą do wytworzenia nowej sytuacji prawnej nakazującej innym organom ich powielanie w kolejnych rozstrzygnięciach, jeżeli rozstrzygnięcie należy wyłącznie do ich kompetencji. Wskazał, że zwrot "uposażenie należne żołnierzowi na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym" należy rozumieć uposażenie, które przysługiwało żołnierzowi na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym, w dacie zajmowania tego stanowiska, zgodnie z grupą uposażenia określoną odrębnymi przepisami i uposażeniem, które zostało mu wypłacone (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 16 lutego 2017 r., II SA/Sz 1334/16). Zatem w przypadku zastosowania przepisu art. 97a wojskowej ustawy pragmatycznej, należy przyjąć uposażenie zasadnicze wraz z dodatkiem za długoletnią służbę wojskową oraz innymi dodatkami o charakterze stałym w stawkach uposażenia przysługujących wyżej wymienionemu na poprzednio zajmowanym stanowisku w dacie zakończenia służby na tym stanowisku, tj. na dzień [...] listopada 2018 r. Minister stwierdził, że Dyrektor WBE w S. prawidłowo ustalił następujące składniki spornego świadczenia: a) uposażenie zasadnicze przysługujące według zachowanej stawki uposażenia do grupy uposażenia U-15B w wysokości 6440 zł na podstawie rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, (Dz. U. poz. 2278); b) dodatek za długoletnią służbę wojskową służbowy w wysokości 2254,00 zł. Na dzień [...] listopada 2018 r. zainteresowany legitymował się stażem służby wynoszącym ponad 35 lat służby wojskowej. Zatem w myśl § 29 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2296 z poźn. zm.) wysokość przedmiotowego dodatku winna zatem stanowić kwotę 2254 zł (6440 zł x 35%). Minister nie podzielił zarzutów przedłożonych w odwołaniu, iż wysokość należnego mu świadczenia pieniężnego z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej winna uwzględniać uposażenie zasadnicze według wyższej grupy U15B, przysługujące zainteresowanemu w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej, czego żąda zainteresowany. Decyzja Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. stała się przedmiotem skargi J. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zarzucił: - naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy w postaci błędnego zastosowania art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i przyjęcie jako podstawy świadczenia pieniężnego przysługującego przez okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, uposażenia z dnia [...] listopada 2018 r. (ostatni dzień na poprzednio zajmowanym stanowisku), tj. w kwocie 8694 zł miesięcznie (uposażenie zasadnicze - 6440 zł oraz dodatek za długoletnią służbę wojskową 35%, w kwocie 2254 zł), w sytuacji gdy wobec skarżącego winien mieć zastosowanie arl. 95 pkt 1 ww. ustawy i podstawą świadczenia winno być uposażenie przysługujące skarżącemu w ostatnim dniu pełnienia służby, tj. w kwocie 9261 zł. (uposażenie zasadnicze - 6860 zł oraz dodatek za długoletnią służbę wojskową 35%, w kwocie 2401 zł). W uzasadnieniu skarżący podniósł, że nie znajduje do niego zastosowania art. 97a ustawy. Wskazał, że wywodzi powyższe m.in. z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 11.10.2013 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz.1355), gdzie wprowadzenie powyższej regulacji ustawodawca uzasadnił ograniczeniem wypowiedzeń stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej przez żołnierzy, którzy bezpośrednio po takim wyznaczeniu wypowiadają stosunek zawodowej służby wojskowej. Skarżący podniósł, że nie wypowiedział stosunku służbowego bezpośrednio po wyznaczeniu go na stanowisko [...]. Termin wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez skarżącego upłynął w dniu [...].01.2020 r., tj. ponad 14 miesięcy od dnia objęcia stanowiska [...] ([...].11.2018 r.). Skarżący podkreślił m.in., że wykładnia logiczna i celowościowa przepisu art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, prowadzi do wniosku, iż w przypadku wypowiedzenia przez żołnierza stosunku służby wojskowej, ustalenie grupy uposażenia należnego żołnierzowi na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym dotyczy przypadku wyznaczenia żołnierza na wyższe stanowisko służbowe po raz pierwszy. Zaznaczył, że wieloletnie zajmowanie przez niego stanowisk służbowych o grupie uposażenia 15B, oraz ponowne jego wyznaczenie na takie stanowisko po przerwie (z zachowaniem stawki uposażenia ) nie daje w ocenie skarżącego podstaw do zastosowania art. 97a ustawy i przyjęcia uposażenia na poprzednio zajmowanym stanowisku tj. uposażenia przysługującego w dniu [...] listopada 2018 r. W konsekwencji przyznanie prawa do 12-sto miesięcznego uposażenia po przejściu na emeryturę winno nastąpić zdaniem skarżącego w oparciu o art. 95 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, tj. w oparciu o uposażenie przysługujące skarżącemu w ostatnim dniu pełnienia służby. Skarżący wskazał, że w związku z podwyżką uposażenia ustanowioną w dniu 1 stycznia 2019 r. jego uposażenie zasadnicze wynosiło 9261 zł i było to uposażenie należne w ostatnim dniu pełnienia służby. Minister Obrony Narodowej, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia dokonane w zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik podkreślił, że wbrew twierdzeniom skarżącego bez wpływu na ewentualne zastosowanie normy art. 97a wojskowej ustawy pragmatycznej pozostaje fakt, iż w okresie od dnia [...] listopada 2009 r. do dnia [...] lipca 2016 r. zajmował stanowisko zaszeregowane do grupy uposażenia U15B. Nie ma znaczenia również, iż następnie od dnia [...] sierpnia 2016 r. do dnia [...] lipca 2018 r., tj. w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej przysługiwało mu uposażenie według tożsamej grupy U15B (art. 89 powołanej ustawy). W ocenie organu na zastosowanie wobec zainteresowanego normy wyszczególnionej w art. 97a ustawy ma fakt pełnienia przez niego służby na niższym stanowisku służbowym - [...] zaszeregowanym do grupy uposażenia U15A, w okresie od dnia 31 lipca 2018 r. do dnia 25 listopada 2018 r. W związku z objęciem niższego stanowiska służbowego, zaszeregowanego do grupy U15A, na podstawie art. 79 cytowanej wyżej ustawy miał zachowane prawo do stawki uposażenia zasadniczego pobieranego na poprzednim zajmowanym stanowisku, w kwocie 6440 zł, do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia zasadniczego. Zatem, w przypadku skarżącego za zasadne należy uznać ustalenie podstawy wymiaru tego świadczenia, uwzględniającego uposażenie zasadnicze według zachowanej stawki uposażenia U-15B w kwocie 6 440 zł oraz dodatku za długoletnią służbę wojskową w wysokości 2 254 zł, bowiem takie składniki uposażenia przysługiwały skarżącemu w ostatnim dniu na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym, tj. w dniu [...] lipca 2018 r. Organ powołał się na wyroki WSA w Szczecinie z dnia 16 lutego 2017 r. pod sygn. II SA/Sz 1334/16, WSA w Warszawie z dnia 11 października 2018 r. pod sygn. II SA/Wa 198/18 oraz WSA w Warszawie z dnia 15 listopada 2019 r. pod sygn. II SA/Wa 1475/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlegała uwzględnieniu. W sprawie tej organy obu instancji nie naruszyły ani przepisów prawa materialnego, tj. art. 97a, art. 95 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, ani przepisów prawa procesowego, w stopniu który miałby wpływ na wynik sprawy. Organ prawidłowo ustalił stan faktyczny, na podstawie wyczerpująco zebranego i należycie rozważonego materiału dowodowego, a ocena organu w zakresie kwestionowanych przez skarżącego ustaleń była prawidłowa. W sprawie tej, wbrew twierdzeniom skarżącego, miał zastosowanie art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i organy prawidłowo przepis ten zastosowały. Zgodnie z art. 95 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierzowi zwolnionemu z zawodowej służby wojskowej, niezależnie od odprawy, o której mowa w art. 94, przysługują następujące należności pieniężne: przez okres jednego roku po zwolnieniu ze służby wypłacane co miesiąc świadczenie pieniężne w wysokości kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby. Ustawodawca zdecydował jednakże w art. 97a powołanej ustawy, że w przypadku wypowiedzenia przez żołnierza zawodowego stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej w okresie dwunastu miesięcy od dnia objęcia przez tego żołnierza zawodowego wyższego stanowiska służbowego albo stanowiska służbowego o tym samym stopniu etatowym, lecz z wyższą grupą uposażenia podstawę wymiaru należności, o których mowa w art. 94 oraz art. 95 pkt 1 i 2, ustala się, przyjmując uposażenie należne żołnierzowi na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym. W sprawie jest bezsporne, że skarżący wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej złożył w dniu [...] lipca 2019 r. Nie jest też kwestionowane, że stanowisko [...] z grupą uposażenia U15B skarżący objął w dniu [...] listopada 2018 r. W sprawie zostało też ustalone przez organ i jest bezsporne, że przed objęciem stanowiska [...] z grupą uposażenia U15B skarżący (do dnia [...] listopada 2018 r.) zajmował niższe stanowisko służbowe, tj. stanowisko [...] (z zaszeregowaniem do grupy uposażenia U15A). Skoro skarżący w okresie 12 miesięcy od dnia [...] listopada 2018 r., tj. objęcia wyższego stanowiska służbowego - stanowiska [...] z grupą uposażenia U15B, wypowiedział stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, a jest to bezsporne, zasadnie organ zastosował art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i ustalając podstawę wymiaru należności przyjął uposażenie należne skarżącemu na poprzednio zajmowanym stanowisku służbowym, czyli stanowisku starszego specjalisty. Sąd nie podziela tym samym twierdzenia skarżącego, że ustalenie wysokości świadczenia pieniężnego za okres jednego roku po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej powinno nastąpić w jego sprawie z uwzględnieniem kwoty uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnej w ostatnim dniu pełnienia służby, tj. [...] stycznia 2020 r. W sprawie tej nie ma przy tym znaczenia ile czasu upłynęło od objęcia wyższego stanowiska służbowego do zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, albowiem ustawodawca w art. 97a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wyraźnie wskazał, że chodzi o dokonanie wypowiedzenia przez żołnierza w okresie dwunastu miesięcy od dnia objęcia wyższego stanowiska służbowego. Także kwestia wysokości uposażenia jakie przysługiwało skarżącemu w okresie pozostawania w rezerwie kadrowej do [...] lipca 2018 r. nie ma znaczenia w niniejszej sprawie. Skarżący, po okresie pozostawania w rezerwie kadrowej, za swoją zgodą, stosownie do art. 42b ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, wyznaczony został na niższe stanowisko służbowe ([...]). Na podstawie art. 79 powołanej ustawy skarżący miał zachowane prawo do stawki uposażenia zasadniczego pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku, w kwocie 6 440 zł. Prawidłowo zatem Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w S. przyjął do ustaleń to właśnie uposażenie należne żołnierzowi na poprzednio zajmowanym (przed objęciem stanowiska [...]) stanowisku służbowym. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.