II SA/Wa 1104/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia - odrzucić skargę -

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. nr [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 141 § 1 i art. 101 § 3 oraz art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), stwierdził niedopuszczalność zażalenia od postanowienia Komendanta [...] Policji z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] odmawiającego zawieszenia postepowania w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną bojową do ochrony osobistej. Powyższe rozstrzygnięcie, zawierające szczegółowe pouczenie o sposobie i terminie zaskarżenia, J.G. odebrał w dniu 31 marca 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach administracyjnych). W dniu 30 kwietnia 2014 r. J.G. nadał w urzędzie pocztowym skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wpłynęła ona do Sądu w dniu 5 maja 2014 r. (pieczęć Biura Podawczego Sądu na pierwszej stronie skargi - w aktach sprawy). Następnie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, przy piśmie z dnia 9 maja 2014 r., nadanym w dniu 12 maja 2014 r., oznaczonym jako II KO/Wa 136/14, przekazał powyższą skargę do Komendanta Głównego Policji. Wyżej wymieniona skarga wpłynęła do organu w dniu 14 maja 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.); zwanej dalej P.p.s.a., skargę do Sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W szczególności wskazano w nim, że skargę wnosi się za pośrednictwem Komendanta Głównego Policji w terminie trzydziestu dni od doręczenia postanowienia. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 marca 2014 r., a zatem termin trzydziestodniowy od tej daty upływał w dniu 30 kwietnia 2014 r. Tymczasem J.G., niezgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, nadał skargę w placówce pocztowej w dniu 30 kwietnia 2014 r., adresując ją bezpośrednio do Sądu. W myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 powołanej ustawy, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem, jedynie w okresie wskazanym w powołanym wyżej art. 98 ustawy Przepisy wprowadzające (...), wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego skutkowało – w sytuacji, gdy skarga została złożona w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji (postanowienia) – przyjęciem, że wniesiono ją we właściwym trybie i z zachowaniem terminu. Od dnia 1 stycznia 2006 r. wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego powoduje, że sąd ten, tak jak w okresie przejściowym, o którym mowa w art. 98 ustawy Przepisy wprowadzające (...), przekazuje skargę organowi administracji publicznej, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adres właściwego organu administracji publicznej (Woś, Knysiak – Molczyk, Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Lexisnexis 2006, s. 248; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1973 r., sygn. akt II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97). Zestawiając zatem datę doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia (31 marca 2014 r.) z datą nadania skargi przez Sąd (12 maja 2014 r.) na adres organu - Komendanta Głównego Policji, do którego wpłynęła w dniu 14 maja 2014 r., należy stwierdzić, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu i z tego powodu jest niedopuszczalna. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.