II SA/Wa 1079/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na zarządzenie Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska dyrektora zespołu placówek oświatowych postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.

Pani B. P. wywiodła w dniu [...] kwietnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zarządzenie Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w [...]. W dniu [...] maja 2019 r. działając w ramach postępowania nadzorczego Wojewoda [...] wydał na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506) rozstrzygnięcie nadzorcze, w którym stwierdził nieważność zarządzenia Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w sprawie odwołania Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w [...] z zajmowanego stanowiska (Nr [...]). Wójt Gminy [...] powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] uczynił przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga Wójta Gminy [...] została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Wa 1579/19 i oddalona wyrokiem Sądu z dnia 24 października 2019 r. Sąd postanowieniem z dnia 10 października 2019 r. zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w niniejszej sprawie, zwracając uwagę na fakt uchylenia w postępowaniu nadzorczym przez Wojewodę [...] zarządzenia Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. oraz wniesienia na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sąd doszedł do wniosku, że postępowanie w niniejszej sprawie należy zawiesić działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.). Sąd wyjaśnił, że może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. W konkluzji Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie jako pierwsza winna być rozpoznana skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] stwierdzające nieważność zarządzenia Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] marca 2019 r., które to rozstrzygnięcie Sądu determinuje dalsze postępowanie w niniejszej sprawie. Jak wynika z poczynionych ustaleń, Wójt Gminy [...] wniósł skargę kasacyjną od wydanego wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1579/19, która została rozpoznana wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2021 r., sygn. akt III OSK 2403/21. NSA oddalił skargę kasacyjną Wójta Gminy [...]. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 1079/19, działając na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a. podjął postępowanie zawieszone postanowieniem Sądu z dnia 10 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu powyższego przepisu mamy do czynienia wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania. Taka sytuacja zaistnieje zwłaszcza wtedy, gdy przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia, a więc zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 i uchylenia decyzji, czy też wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (tak: NSA w wyroku z dnia 25 października 2005 r., II OSK 85/05, Lex nr 188791; NSA w postanowieniu z dnia 14 lutego 2014 r., II GSK 177/14, Lex nr 1450679, WSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2006 r., II SA/Wa 191/06, Lex nr 177468). Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie zaszła bezprzedmiotowość postępowania wszczętego skargą B. P. na zarządzenie Wójta Gminy [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Placówek Oświatowych w [...]. Wspomniane zarządzenie będące przedmiotem skargi utraciło byt prawny, albowiem organ – Wojewoda [...], rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] maja 2019 r. stwierdził nieważność rzeczonego zarządzenia, a postępowanie sądowoadministracyjne mające na celu zbadanie legalności rozstrzygnięcia Wojewody [...] zostało prawomocnie zakończone, na co wskazuje przywołany powyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2021 r. W ten sposób zarządzenie Wójta Gminy O. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. W tych okolicznościach Sąd uznał, że postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe, co uzasadniło jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a..