II SA/Wa 1032/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Paulina Paczkowska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu pomocy finansowej za zakup lokalu mieszkalnego postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych

M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu pomocy finansowej za zakup lokalu mieszkalnego. W skardze zawarła wniosek o zwolnienie bądź obniżenie opłat związanych z wniesieniem skargi z uwagi na trudną sytuację finansową. W nadesłanym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF skarżąca zaznaczyła, że wnosi o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje: Stosownie do art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Do czynności tych należy m.in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu, cofnięciu, odmowie przyznania prawa pomocy albo umorzeniu postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy. Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja Komendanta Głównego Policji dotycząca pomocy finansowej za zakup lokalu mieszkalnego funkcjonariuszce Policji. Stosownie zaś do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. "d" p.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach ze stosunków pracy i stosunków służbowych. Wobec powyższego, w niniejszej sprawie, wnioskodawczyni nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie natomiast z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem wnioskodawczyni w tej sprawie jest zwolniona z mocy ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Z tego względu, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. "d" oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.