II SA/Wa 1027/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 4 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -

W dniu 12 czerwca 2017 r. R.K. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") wniósł - za pośrednictwem organu odwoławczego - do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W petitum skargi strona skarżąca wniosła jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że sporne roszczenie opiewa na kwotę 70.680,48 złotych (z czego skarżący kwestionuje kwotę 59.673,78 złotych), a natychmiastowa zapłata takiej kwoty stanowi rzeczywiste i poważne obciążenie dla budżetu domowego skarżącego i stanowiłoby zagrożenie dla możliwości utrzymania rodziny. Zdaniem skarżącego, późniejsze naprawienie szkody - w przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd - byłoby szczególnie trudne, gdyż ewentualny zwrot pobranego świadczenia przez organ nie kompensowałby w żadnym stopniu zwiększonych wydatków, które musiałby tymczasowo ponieść skarżący celem bieżącego zabezpieczenia finansowego siebie i swojej rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Niemniej, w świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, Sąd winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Konieczność uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Wnioskodawca ma obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w niniejszej sprawie nie podał żadnych informacji na temat swojego majątku (w tym posiadanych nieruchomości, przedmiotów wartościowych, oszczędności) oraz majątku osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie przedłożył wyciągów z rachunków bankowych, kont, czy też lokat bankowych. W tej sytuacji, uznać należy zatem, iż skarżący nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowało wystąpieniem następstw, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać należy jednocześnie, że decyzja administracyjna zobowiązująca do zwrotu nienależnie pobranego równoważnika za brak lokalu mieszkalnego jest dolegliwością finansową, wpływającą na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty, jednakże ma niewątpliwie charakter odwracalny. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje możliwość zwrotu zapłaconych kwot łącznie z oprocentowaniem. Zwrócić należy uwagę, że obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2014 r., sygn. akt II GSK 1020/14, LEX nr 1467667). W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie skarżący nie wykazał okoliczności, które uzasadniałyby zastosowanie środka ochrony tymczasowej polegającego na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.