Sygnatura
II SA/Wa 1010/19
Wyrok WSA w Warszawie z 29 listopada 2019 r., II SA/Wa 1010/19 – funkcjonariusze Policji
Wynik
Oddalono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
- Data orzeczenia
- 29 listopada 2019
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, , Magdalena Morawiec, Protokolant referent stażysta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2019 r. sprawy ze skargi N. S. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby w Policji oddala skargę
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, zwana dalej "Centralną Komisją Lekarską" lub "CKL", orzeczeniem z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] stwierdziła, że N. S. kandydat do służby w Policji jest niezdolny do służby w Policji. W uzasadnieniu orzeczenia organ nadmienił, że przedmiotowym orzeczeniem realizuje wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 2136/17. Orzeczeniem nr [...] Centralnej Komisji Lekarskiej N. S. został uznany za niezdolnego do służby w Policji z powodu obustronnego upośledzenia słuchu na tony wysokie. Od orzeczenia kandydat złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem Sądu uchylono zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu WSA w Warszawie stwierdził brak logicznego i przekonującego wyjaśnienia odnośnie rozpoznanego schorzenia i brak uzasadnienia, dlaczego to schorzenie uniemożliwia skarżącemu podjęcie służby publicznej. SO CKL w P. zadecydował o wezwaniu kandydata do badania komisyjnego, zalecając wykonanie uprzednio badania laryngologa w Centrum Medycyny Pracy w P. W czasie badania przeprowadzonego przez Komisję nie stwierdzono odchyleń od stanu prawidłowego. W dostarczonej przez kandydata dokumentacji - badaniu laryngologa z Centrum Medycyny Pracy w P. z dnia [...] lutego 2019 r. zawarta jest opinia lekarza specjalisty otolaryngologa stwierdzająca: niedosłuch odbiorczy, obustronny, symetryczny lekkiego stopnia, skrzywienie przegrody nosa. W audiogramie – w paśmie 4 kH – ubytek słuchu obustronny 25-30 decybeli. W związku z powyższym Centralna Komisja Lekarska na podstawie przeprowadzonych dodatkowych badań uznała kandydata za niezdolnego do służby w Policji i stwierdziła niedosłuch obustronny dla tonów wysokich, a takie stwierdzono u kandydata. Organ nadmienił, że schorzenie to powoduje niezdolność do służby w Policji (§ 20 p.2). W toku postępowania uwzględnione zostały opinie prof. W. S. i prof. A. O., którzy stwierdzili w nim nieznaczne uszkodzenie słuchu powyżej 4kH. Wskazane opinie nie odnosiły się jednak, jak podkreślił organ, do przepisów obowiązujących kandydata do służby w Policji. N. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...]. Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w zw. z § 20 pkt 2 kolumna 4 załącznika do rozporządzenia z dnia 11 października 2018 r. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa, poprzez jego błędne zastosowanie oraz przyjęcie, że: a) u skarżącego występuje obustronny niedosłuch dla tonów wysokich powodujący niezdolność do służby w Policji, podczas gdy wynik audiogramu wykazuje, że niedosłuch mieści się w normach przewidzianych przepisami prawa, co nie dyskwalifikuje kandydata ze służby w Policji (niedosłuch dla częstotliwości wysokich w paśmie od 3000 Hz do 6000 Hz przy częstotliwości 4000 Hz u skarżącego nie przekracza 25 dB), b) w audiogramie w paśmie 4 kH występuje ubytek słuchu w przedziale od 25-30 decybeli, podczas gdy w audiogramie przy częstotliwości 4000 Hz występuje co najwyżej ubytek 25 decybeli i ubytek ten przy częstotliwości 4000 Hz nie może stanowić przedziału, lecz dla konkretnej częstotliwości (w tym przypadku wskazanej w przepisie częstotliwości 4000 Hz) ubytek ten może być wyrażony tylko i wyłącznie określoną wysokością decybeli, a nie jak wskazał to organ poprzez przedział (25-30). Skarżący zarzucił również naruszenie przepisów prawa procesowego: ‒ art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieumożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, przez co organ naruszył zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu, ‒ art. 107 § 3 k.p.a. poprzez doręczenie orzeczenia z lakonicznym i niejasnym uzasadnieniem, bez dostatecznego wyjaśniania stwierdzonego upośledzenia oraz braku wskazania dlaczego stwierdzone upośledzenie uniemożliwia skarżącemu podjęcie służby, bez szczegółowego odniesienia się przez organ do przedłożonych wyników audiogramu z dnia [...] lutego 2019 r. wraz z wynikami badania laryngologicznego z dnia [...] lutego 2019 r., ‒ art. 153 P.p.s.a. poprzez brak spełnienia wytycznych określonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt: II SA/Wa 2136/17, pomimo że wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w tym wyroku Sądu wiążą organ, ‒ art. 4 w zw. z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, tj.: a) przyjęcie, że u skarżącego zachodzi obustronny niedosłuch dla tonów wysokich, co w konsekwencji skutkowało błędnym uznaniem skarżącego za niezdolnego do służby, b) wskazanie, że w audiogramie w paśmie 4 kH występuje ubytek słuchu w przedziale od 25-30 decybeli, podczas gdy w audiogramie przy częstotliwości 4000 Hz występuje co najwyżej ubytek 25 decybeli i ubytek ten przy częstotliwości 4000 Hz nie może stanowić przedziału, lecz dla konkretnej częstotliwości (w tym przypadku wskazanej w przepisie częstotliwości 4000 Hz) ubytek ten może być wyrażony tylko i wyłącznie określoną wysokością decybeli, a nie jak wskazał to organ poprzez przedział (25-30). Skarżący nadmienił, że wskazane uchybienia miały istotny wpływ na wynik sprawy, skutkujący ustaleniem niezdolności do służby w Policji. N. S. wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] lutego 2019 r. oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Wniósł również o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z wyników audiogramu z dnia [...] lutego 2019 r. wraz z wynikami badania laryngologicznego z dnia [...] lutego 2019 r., na okoliczność: ‒ zdolności kandydata do służby w Policji, ‒ braku przeszkód do podjęcia służby w Policji. W treści odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Na rozprawie w dniu 29 listopada 2019 r. Sąd oddalił ww. wniosek dowodowy z uwagi na to, iż wskazane dokumenty zawarte są już w aktach administracyjnych sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, chodzi tutaj o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej P.p.s.a. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w tak zakreślonych granicach, uznać należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Punktem wyjścia dla oceny legalności zaskarżonej decyzji jest prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 2136/17. Zgodnie z art. 153 P.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa materialnego i procesowego. Z powyższego przepisu wynika wprost, że ilekroć dana sprawa jest przedmiotem rozpoznania przez sąd lub organ, jest on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną istotnej zmianie przepisy. W pojęciu "ocena prawna" mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i procesowego. Wykładnia w tym sensie zmierza do wyjaśnienia istotnej treści przepisów prawnych i sposobu ich zastosowania w konkretnym wypadku w związku z rozpoznawaną sprawą. Wskazania co do dalszego postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz wskazanie kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych. W wyniku wydania wyroku o charakterze kasacyjnym sprawa wraca do stadium postępowania przed organem administracyjnym. Oznacza to obowiązek powtórnego rozpoznania tej sprawy przez ten organ i wydania decyzji, z uwzględnieniem oceny prawnej zawartej w wyroku. Podkreślenia wymaga, że zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku (zob. wyrok NSA z dnia 1 września 2010 r., sygn. akt I OSK 920/10, treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając powyższe, Sąd kontrolując zaskarżoną decyzję, nie mógł dokonać jej oceny z pominięciem oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania, zawartych w w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W orzecznictwie i literaturze jednolicie przyjmuje się, iż związanie samego sądu administracyjnego w rozumieniu cyt. wyżej przepisu, oznacza, iż nie może on formułować nowych ocen prawnych – sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem – lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (J.P. Tarno "Komentarz – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., s. 219-225). Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy, zbadać zatem należało, czy orzekając ponownie, organ nie zastosował się w pełni do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu ww. wyroku z dnia 5 października 2018 r. oraz do zaleceń Sądu. W wyroku z dnia 5 października 2018 r., sygn. akt II SA/Wa 2136/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił bowiem uwagę na to, iż uzasadnienie orzeczenia komisji lekarskiej winno w sposób logiczny i przekonujący wyjaśniać, dlaczego zostało stwierdzone schorzenie czy ułomność fizyczna u osoby badanej określone w wykazie schorzeń i ułomności, stanowiącym załącznik do rozporządzenia. Zarówno strona skarżąca, jak i sąd, nie dysponują wiedzą medyczną. Orzeczenie komisji lekarskiej winno być więc napisane tak, aby można było dokonać oceny wydanego rozstrzygnięcia, inaczej wymyka się ono spod jakiejkolwiek kontroli. Jest to istotne także z tego powodu, że zaskarżone orzeczenie uniemożliwia skarżącemu podjęcie służby publicznej, a każdemu przysługuje równe prawo dostępu do takiej służby. Jako niewystarczające i naruszające przepis art. 107 § 3 k.p.a. Sąd ocenił wyjaśnienia organu co do motywów podjętego rozstrzygnięcia, a w szczególności wyjaśnienie powodów, dlaczego pomimo przywołanych w uzasadnieniu opinii prof. A. O. oraz prof. W. S. uznał, iż kandydat jest niezdolny do służby w Policji z powodu obustronnego niedosłuchu dla tonów wysokich. Z opinii prof. W. Szyftera wynika bowiem, że skarżący wykazuje w "bad. audiom. bardzo nieznaczne uszkodzenie słuchu poniżej 4 KHz". Natomiast prof. A. O. stwierdził, że badany wykazuje "niedosłuch czuciowo-nerwowy wysokoczęstotliwościowy ze średnim podwyższeniem progu słuchowego ok. 17 dBHL – dla ucha lewego. Próg słuchowy ucha prawego podwyższony 8dBHL." Sąd zwrócił też uwagę, iż w aktach sprawy znajduje się opinia dr hab. med. A. S. specjalisty otolaryngologa, audiologa i foniatry z dnia [...] września 2017 r., w której opiniująca stwierdza, iż rozpoznaje u N. S. "niedosłuch wysokoczęstotliwościowy (niewyraźny zapis – uwaga Sądu) ucha lewego w st. lekkim". Opinia ta została całkowicie przez organ odwoławczy pominięta. WSA w Warszawie podkreślił, iż stosownie do szczegółowych objaśnień do § 20 pkt 1 dot. jednostronnego niedosłuchu załącznik nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności (...) kandydatów do służby w Policji z niedosłuchem do częstotliwości wysokiej w pasmach (od 3000 Hz do 6000 Hz) przy częstotliwości 4000 Hz z ubytkiem słuchu do 25 dB należy kwalifikować jako zdolnych. W konsekwencji powyższych ustaleń, WSA w Warszawie uznał, że CKL, jako organ odwoławczy, nie wyjaśniając wszystkich istotnych w sprawie okoliczności i nie prezentując w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia motywów swojego stanowiska, które pozwoliłyby ocenić prawidłowość wydanego orzeczenia, naruszyła przepisy postępowania administracyjnego, to jest art. 7 i art. 107 § 3 k.p.a. Uchybienia powyższe miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż w sposób bezpośredni zdeterminowały treść wydanego w sprawie orzeczenia, które na tym etapie postępowania Sąd ocenił jako dowolne i przedwczesne. Wykonując powyżej przytoczone zalecenia WSA w Warszawie, organ odwoławczy polecił skarżącemu poddanie się ponownemu badaniu laryngologicznemu w [...] Centrum Medycyny Pracy (skierowanie z dnia [...] lutego 2019 r.). W dniu [...] lutego 2019 r. skarżący poddał się badaniu laryngologicznemu w ww. placówce. W wyniku tego badania dr n. med. M. M. specjalista otolaryngolog stwierdziła u skarżącego: "Skrzywienie przegrody nosa. Przewlekłe zapalenie migdałków podniebiennych. Niedosłuch odbiorczy, obustronny, symetryczny, lekkiego stopnia". Badająca opisując wyniki audiometrii tonalnej, stwierdziła: "UP = 0 dB ubytku UL – 10 dB ubytku. Audiogram: niedosłuch odbiorczy, obustronny, symetryczny, lekkiego stopnia". Do akt sprawy dołączony też został wynik badania z dnia [...] lutego 2019 r. zatytułowany "Tone Audiogram", podpisany przez asystenta protetyki słuchu E. G. W dniu [...] lutego 2019 r. Centralna Komisja Lekarska podległa właściwemu ministrowi do spraw wewnętrznych w P. w składzie 3-osobowym przeprowadziła badanie skarżącego, z czego został sporządzony protokół. Komisja zapoznała się z wynikami badania z [...] lutego 2019 r. i stwierdziła, że w audiogramie – w paśmie 4 kH – występuje ubytek słuchu obustronny 25-30 decybeli. Odnosząc się do opinii prof. W. S. i prof. A. O., Komisja podkreśliła, iż opiniujący nie odnieśli się do przepisów obowiązujących kandydata do służby w Policji. W ocenie Sądu organ prawidłowo wykonał zalecenia Sądu zawarte w wyroku z dnia 5 października 2018 r. Zwrócić należy uwagę, iż zarówno w poprzednio obowiązującym rozporządzeniu MSWiA z dnia 19 grudnia 2014 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji (...) (Dz. U. z 2014 r. poz. 1898), jak i obowiązującym od dnia 1 listopada 2018 r. rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji (...) (Dz. U. z 2018 r. poz. 2035) obustronny niedosłuch dla tonów wysokich skutkujący kategorią N dla kandydatów do służby w Policji (kolumna czwarta wykazu), stwierdzać należy w przypadku ubytku słuchu od 25 decybeli przy częstotliwości 4000 Hz. Zdaniem Sądu organ odwoławczy, opierając się na wyniku badania audiometrycznego z dnia [...] lutego 2019 r., trafnie wskazał, iż taki obustronny ubytek słuchu u skarżącego występuje. Organ odniósł się również w sposób wystarczający do ww. opinii prof. W. S. i prof. A. O., zasadnie wskazując, iż opinie te nie uwzględniały przepisów dotyczących oceny zdolności kandydatów do służby w Policji. Dodać nadto należy, iż zdaniem Sądu, z przepisów ww. rozporządzenia już obustronny ubytek słuchu na poziomie 25 decybeli jest wystarczający do stwierdzenia kategorii "N" w przypadku kandydata do służby w Policji (§ 20 pkt 1 tabeli). Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 14 maja 2019
- Symbol z opisem
- 6192 Funkcjonariusze Policji
- Hasła tematyczne
- Policja
- Skarżony organ
- Komisja Lekarska
- Sędziowie
- Ewa Kwiecińska /sprawozdawca/ Iwona Maciejuk Joanna Kube /przewodniczący/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
art. 151 · Dz.U. 2018 poz. 1302
- Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
art. 7; art. 107 par. 3 · Dz.U. 2018 poz. 2096
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Wa 1067/19 · 29 listopada 2019
Wyrok WSA w Warszawie z 29 listopada 2019 r., II SA/Wa 1067/19 – funkcjonariusze Policji
Sygnatura: II SA/Wa 916/19 · 29 listopada 2019
Wyrok WSA w Warszawie z 29 listopada 2019 r., II SA/Wa 916/19 – funkcjonariusze Policji
Sygnatura: III SA/Kr 1105/19 · 29 listopada 2019
Wyrok WSA w Krakowie z 29 listopada 2019 r., III SA/Kr 1105/19 – funkcjonariusze Policji
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny