II SA/Sz 994/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi S. A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. Nr [...], II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. na rzecz skarżącego S. A. [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...], numer [...], wydaną na podstawie art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego( Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej "K.p.a.", po rozpatrzeniu sprawy wybudowania przyłącza wodociągowego do sieci wodociągowej do działki oznaczonej nr ew. [...], w obrębie [...], gm. [...] oraz przyłącza energetycznego przez Spółkę A. umorzył prowadzone w tej sprawie postępowanie administracyjne z uwagi na to, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Organ stwierdził, że pismem z dnia [...] S.A. powiadomił Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "PINB", o wybudowaniu sieci wodociągowej i sieci energetycznej w obrębie [...], gm. [...], wzdłuż drogi oznaczonej nr ew. [...] w kierunku działki nr [...], w warunkach samowoli budowlanej. S.A. podkreślił, że wybudowane sieci mogły naruszyć teren jego działek oznaczonych nr ew. [...], w obrębie [...]. Po uzyskaniu informacji o możliwości popełnienia samowoli budowlanej, PINB wszczął postępowanie wyjaśniające. Na podstawie złożonych wyjaśnień oraz przedłożonych przez Spółkę A. dokumentów ustalono, że zgłoszona sprawa budowy sieci wodociągowej i sieci energetycznej w warunkach samowoli budowlanej jest niezgodna ze stanem faktycznym. Ustalono, że zgłoszona przez skarżącego sieć wodociągowa nie jest siecią, lecz przyłączem wodociągowym, co wynika z definicji przyłącza i co zostało potwierdzone w warunkach technicznych jego budowy z dnia [...], wydanych przez Zakład Gospodarki Komunalnej. W warunkach tych określono miejsce włączenia przyłącza do sieci, jego średnicę, miejsce zamontowania wodomierza i usytuowania studni wodomierzowej. Wydane warunki techniczne przyłączenia do sieci w sposób jasny precyzują, że jest to przyłącze wodociągowe, a nie jak to sugeruje skarżący sieć wodociągowa. Pismem z dnia [...] Zakład Gospodarki Komunalnej potwierdził fakt wybudowania przyłącza wodociągowego na podstawie art. 29a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zatem twierdzenie skarżącego, że zostało ono wybudowane w warunkach samowoli budowlanej jest bezpodstawne. Ponadto ustalono, że wybudowano przyłącze energetyczne do działki nr [...], a nie jak to sugeruje skarżący sieć energetyczną. Zostało ono wybudowane na podstawie dokonanego w Starostwie Powiatowym zgłoszenia, który to organ pismem z dnia [...] poinformował inwestora, że nie zgłasza sprzeciwu. Zdaniem PINB, uporczywe twierdzenie przez skarżącego, że wybudowane przyłącza są sieciami: wodociągową i energetyczną a nie przyłączami, nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistości. PINB, rozpatrując sprawę w oparciu o zebrany materiał dowodowy, w tym również na podstawie posiadanej mapy inwentaryzacji geodezyjnej wybudowanych przyłączy stwierdził, że wybudowane przyłącza nie naruszają granic działek należących do skarżącego S.A., oznaczonych nr [...] w obrębie [...] i postanowił nie uznać S.A. jako strony postępowania w sprawie, w rozumieniu art. 28 K.p.a. Zgodnie z zapisem wynikającym z przytoczonego artykułu, stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Skarżący w pismach kierowanych do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie wykazał, w jaki sposób realizowana inwestycja narusza interes skarżącego, aby można było go uznać za stronę postępowania. PINB stwierdził, że w tej sytuacji składane wnioski o przeprowadzenie oględzin terenu budowy oraz włączenie do akt sprawy decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Wójta Gminy - w której jest mowa o budowie sieci - nie mają wpływu na przyjęte rozstrzygnięcie. Zapis w decyzji o budowie sieci jest prawem inwestora, a nie jego obowiązkiem. To inwestor ostatecznie decyduje, czy chce wybudować sieć czy przyłącze. Nie można mu zatem narzucać w jaki sposób ma realizować inwestycję. Wniosek skarżącego o przeprowadzenie oględzin terenu inwestycji z jego udziałem w sytuacji, kiedy roboty budowlane związane z budową przyłączy uległy zakryciu, jest niezasadny. Wobec faktu, iż wybudowane przyłącza - energetyczne i wodociągowe zostały zrealizowane zgodnie z przepisami obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane prowadzone postępowanie wyjaśniające stało się bezprzedmiotowe, co stało się podstawą do jego umorzenia. Zgodnie bowiem z art. 105 § 1 K.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny staje się bezprzedmiotowe organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania co niniejszym zostało uczynione. Od decyzji tej odwołał się S.A. zarzucając jej: 1.Naruszenie art.28 K.p.a., poprzez przyjęcie, że nie przysługuje mu status strony w postępowaniu, podczas, gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że sieć wodociągowa i energetyczna zostały przeprowadzone do działki nr [...], obręb [...] przez działki nr [...], obręb [...], należące do S.A.; 2.Naruszenie art.7, 77 § 1 i 80 K.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie właściwego postępowania wyjaśniającego i nieustalenie stanu faktycznego sprawy; 3.Naruszenie art.105 § 1 K.p.a. poprzez zastosowanie i umorzenie postępowania w sprawie, gdy brak było podstaw do uznania je za bezprzedmiotowe; 4. Naruszenie art. 29a ust.1 i 2 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 2 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że mają one zastosowanie także do budowy sieci. Z uwagi na powyższe S.A. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Odwołujący się podniósł także, że z informacji uzyskanych od zarządcy drogi stanowiącej działkę nr [...], obręb [...] wynika, że pas drogowy ma szerokość około [...] m, a sieć wodociągowa była kładziona około [...] m od drogi, tym samym wchodziła w jego działki. Pokreślił, że PINB nie zbadał, czy była zgoda zarządcy drogi na budowę sieci i przyłączy, wydana w oparciu o art. 39 ust.3 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych. Dodał, że nadal uważa, iż wybudowano (przedłużono) sieć wodociągową od skrzyżowania działek drogowych [...] obręb [...] z działkami [...]. Wybudowano odcinek sieci wodociągowej o długości około 500 m, aż do przyłącza do działki nr [...], obręb [...]. Stwierdził, że za powyższym przemawia decyzja Wójta Gminy z dnia [...] ustalająca warunki zabudowy dla odcinka sieci wodociągowej, o identycznym usytuowaniu, długości i parametrach technicznych. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, zwany dalej "WINB", po rozpatrzeniu odwołania S.A., decyzją z dnia [...], numer [...], wydaną na podstawie art.138 § 1 pkt 3 K.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), umorzył postępowanie odwoławcze. WINB stwierdził, że zgodnie z art. 127 § 1 K.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie. Natomiast zgodnie z art. 28 K.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przez posiadanie interesu prawnego należy rozumieć obiektywną, czyli rzeczywistą potrzebę ochrony prawnej. Interes taki powinien być konkretny, indywidualny i dający się zaspokoić przez wydanie decyzji administracyjnej. Kategorię spraw, w których właściciel sąsiedniej nieruchomości będzie uczestniczył w sprawie na gruncie prawa budowlanego, m.in. ze względu na swój interes prawny, określa art. 3 pkt 20 ustawy, stanowiąc, iż przez obszar oddziaływania obiektu należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. W przedmiotowej sprawie, jak wynika z inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej przyjętej do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu [...], wykonane przyłącza energetyczne i wodociągowe na działce drogowej nr [...] nie naruszają granicy działek [...], przez co nie wprowadzają ograniczeń w zagospodarowaniu ich terenu, dlatego nie pozwalają uznać skarżącego za stronę niniejszego postępowania. Powyższa decyzja została zaskarżona przez S.A. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił: 1. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 28 K.p.a. polegające na przyjęciu, że skarżącemu nie przysługuje status strony w przedmiotowym postępowaniu. podczas gdy zachodzi uzasadnione podejrzenie, że urządzenia infrastruktury przesyłowej w postaci sieci wodociągowej i energetycznej do działki nr [...], obręb [...], gmina [...]wybudowane przez Spółkę A. zostały przeprowadzone przez stanowiące własność skarżącego działki nr [...] obręb [...], bez jego zgody, wiedzy oraz bez posiadania przez inwestora jakiegokolwiek prawa do dysponowania nieruchomościami skarżącego na cele budowlane, tj. zostały wykonane po innej trasie, niż określona w geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej przyjętej do zasobu PODGiK dnia [...] pod nr [...]. 2. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. w zw. z art. 7 i art. 8 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie koniecznych dla ustalenia istotnych okoliczności sprawy czynności dowodowych. 3. Naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 136 § 1 K.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieprzeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym podczas, gdy jego przeprowadzenie było konieczne m.in. dla potwierdzenia faktu przysługiwania skarżącemu statusu strony postępowania. 4. Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 29a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w zw. z art. 2 pkt 6 i 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, że norma z art. 29a ust. 1 i 2 Prawa Budowlanego znajduje zastosowanie także do budowy sieci wodociągowej a realizacja inwestycji w oparciu o w/w normę nie wymaga poprzedzenia sporządzeniem i zgłoszeniem przez inwestora do zasobu właściwego Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej planu sytuacyjnego na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej z naniesioną trasą przebiegu planowanego urządzenia infrastruktury technicznej, podczas gdy skorzystanie przez Inwestora z regulacji art. 29a ust, 1 i 2 Prawa budowlanego jest możliwe wyłącznie dla realizacji przyłącza wodociągowego, o którym mowa w art. 2 pkt. 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, a wykonanie przyłącza winno być poprzedzone przyjęciem do zasobu właściwego Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej wskazanego powyżej planu sytuacyjnego lokalizacji przyłącza. Wobec powyższego skarżący wniósł o: 1. Uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. 2. Zasądzenie od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego S.A. zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżący wyjaśnił, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa stroną postępowania dotyczącego samowoli budowlanej jest - zgodnie z art. 28 K.p.a. - każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W postępowaniach takich nie ma zastosowania art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który to przepis jako lex specialis w stosunku do art. 28 Kp.a. ma wyłącznie zastosowanie w sprawach o pozwolenie na budowę. Właściciel nieruchomości sąsiedniej ma interes prawny wynikający z art. 140 K.c. do uczestniczenia, jako strona w postępowaniach administracyjnych, w wyniku, których może zapaść decyzja tak kształtująca stosunki na sąsiedniej nieruchomości (sposób korzystania z niej), iż będzie to miało wpływ na wykonywanie prawa własności przez właściciela sąsiedniej nieruchomości. Stroną postępowania administracyjnego czyni już sama możliwość wydania decyzji mogącej dotyczyć praw i obowiązków danej osoby. Nie można zatem przysługiwania przymiotu strony oceniać przez pryzmat skonkretyzowanego już sposobu rozstrzygnięcia sprawy, skoro konkretyzacja tego sposobu następuje dopiero po przeprowadzeniu całego postępowania dowodowego, a przymiot strony legitymuje do udziału właśnie w tym postępowaniu, przy dokonywaniu wszystkich jego czynności, zanim organ orzekający wyda konkretne rozstrzygnięcie. Skoro zatem od ustaleń i rozstrzygnięć organów obydwu instancji w przedmiotowej sprawie uzależnione jest skorzystanie przez skarżącego z dalszych środków cywilnoprawnych i administracyjnoprawnych zmierzających do zaniechania i usunięcia skutków naruszenia jego prawa własności przez osoby trzecie (inwestora), poprzez przeprowadzenie urządzeń infrastruktury technicznej przez nieruchomości skarżącego bez jego zgody i wiedzy, skarżącemu bezspornie przysługuje status strony w niniejszym postępowaniu na podstawie art. 28 K.p.a. Oczywistym jest bowiem, że stroną postępowania mającego na celu zweryfikowanie zgodności z prawem posadowienia urządzeń przesyłowych, obok właściciela tych urządzeń, jest również właściciel nieruchomości przez którą owe urządzenia zostały przeprowadzone choćby w części. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane, zdaniem skarżącego, w oparciu o niepełny i niewyczerpująco zebrany materiał dowodowy, a sposób prowadzenia przez organy obydwu instancji postępowania w sprawie, w tym zaniechanie koniecznych do przeprowadzenia czynności dowodowych doprowadziło do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny sprawy. Wydając zaskarżone rozstrzygnięcie organ II instancji oparł się bowiem wyłącznie na twierdzeniach i dokumentach przedłożonych przez inwestora, całkowicie pomijając inne konieczne do przeprowadzenia czynności dowodowe, w tym oględziny spornych urządzeń przesyłowych. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa zgodnie z art. 76 § 3 K.p.a. dopuszczalny jest dowód przeciw treści dokumentu. Przepisy K.p.a. nie wprowadzają ograniczeń w odniesieniu do środków dowodowych, które organ orzekający może dopuścić w celu obalenia mocy dowodowej dokumentów urzędowych. W razie obalenia domniemania zgodności z prawdą lub domniemania prawdziwości dokumentu urzędowego nie może on być potraktowany jako dowód w sprawie - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2011 r., I OSK 1337/10, Lex nr 1082632. Tym samym, według skarżącego, w przypadku kwestionowania przez stronę postępowania przedstawionej przez inwestora trasy przebiegu przedmiotowych urządzeń (nawet jeżeli została ona ujawniona na mapie inwentaryzacji powykonawczej przyjętej do zasobu PODGIK), jedynym sposobem na zweryfikowanie twierdzeń stron i dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych jest przeprowadzenie przez organ nadzoru budowalnego oględzin nieruchomości stanowiących działki nr [...], obręb [...] oraz działki nr [...], obręb [...] (przy udziale uprawnionego geodety). Dopiero bowiem dokonanie tej czynności pozwoliłoby na ustalenie rzeczywistej trasy przebiegu spornych sieci oraz zweryfikowania miejsca ich posadowienia z dokumentami przedłożonymi przez inwestora oraz mapami przyjętymi do zasobu Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Skarżący przytoczył także argumenty podnoszone wcześniej w odwołaniu od decyzji. W ocenie skarżącego, organy I i II instancji był obowiązane ustalić, czy rzeczywista trasa przebiegu spornej sieci wodociągowej i energetycznej jest zgodna z dokumentacją geodezyjną (inwentaryzacją podwykonawczą). Na podstawie powyższych ustaleń organ winien następnie zweryfikować, czy ww. urządzenia zostały posadowione w pasie drogowym drogi powiatowej stanowiącej działkę nr [...], obręb [...], a w dalszej kolejności ustalić, czy na wykonanie wskazanych urządzeń infrastruktury technicznej inwestor uzyskał zezwolenia zarządcy drogi (prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane). Natomiast w przypadku ustalenia, że sporna sieć wodociągowa i energetyczna została w części wykonana na nieruchomościach skarżącego, organy nadzoru budowlanego byłyby obowiązane do podjęcia przewidzianych prawem działań zmierzających do usunięcia skutków samowoli budowlanej. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną i stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 134 § 1 i art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zm.). Zgodnie z art.61 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. To czy dana osoba może być uznana za stronę postępowania organ ocenia według art. 28 K.p.a. i dotyczy to także postępowania w sprawie samowoli budowlanej. Przechodząc do meritum sprawy, należy stwierdzić, że w świetle tego przepisu w postępowaniach w sprawach o ustalenie samowoli budowlanej nie jest kwestionowany w orzecznictwie pogląd, że przymiot strony może przysługiwać właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości bezpośrednio graniczących z działką objętą zainwestowaniem. Na gruncie ww. przepisu należy odróżnić interes prawny, w rozumieniu art. 28 K.p.a., od jego naruszenia. Z naruszeniem interesu mamy do czynienia, gdy dochodzi jednocześnie do naruszenia obowiązujących przepisów prawa, na które strona może się dla ochrony jej interesu powołać. Pojęcie interesu o jakim mowa w art. 28 K.p.a. ma jednak, zdaniem sądu, szerszy zakres, tj. dotyczy każdego negatywnego oddziaływania pozostającego w sferze zainteresowania strony. W konsekwencji, jeżeli takie negatywne oddziaływanie występuje, to chociażby celem umożliwienia danym podmiotom kontroli jego zakresu i rodzaju powinny mieć one przymiot strony. Skarżący zwrócił się do PINB z wnioskiem o zbadanie, czy nie doszło do samowoli budowlanej poprzez budowę sieci wodociągowej i energetycznej do działki nr [...], obręb [...], gm. [...], przy budowie których, w jego ocenie, doszło także do bezprawnego przekroczenia granic nieruchomości będących jego własnością, tj. działek nr [...], obręb [...], gm. [...]. PINB, po uzyskaniu wyjaśnień od inwestora, umorzył postępowanie administracyjne w przedmiocie wybudowania przyłącza wodociągowego do sieci wodociągowej do działki oznaczonej nr ew. [...], w obrębie [...], gm. [...] oraz przyłącza energetycznego przez Spółkę A., uznając postępowanie administracyjne za bezprzedmiotowe, bowiem ww. przyłącza zostały wybudowane zgodnie z przepisami Prawa budowlanego. Należy podkreślić, że wniosek skarżącego nie dotyczył przyłączy, ale sieci wodociągowej i energetycznej, i w tym zakresie PINB nie przedstawił żadnego dowodu, który wskazywałby, że sieć doprowadzona do działki nr [...] została wybudowana zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie zajął stanowiska w tej sprawie. Zwrócić należy także uwagę na fakt, że wniosek skarżącego o zbadanie samowoli budowlanej jest z dnia [...], podczas, gdy w aktach administracyjnych sprawy znajdują się kopie dwóch decyzji Wójta Gminy: nr [...], z dnia [...] o odmowie warunków zabudowy dla sieci wód geotermalnych do działki nr [...], obręb [...], oraz nr [...], z dnia [...] ustalającej warunki zabudowy dla sieci wód geotermalnych prowadzonej do działki nr [...], obręb [...]. Sądowi z urzędu znany jest także fakt, że decyzja Wójta Gminy o środowiskowych uwarunkowaniach dla tego przedsięwzięcia wydana została dnia [...] (sygn. akt II SA/Sz 768/14). Ponadto, jak wynika z mapek geodezyjnych znajdujących się w aktach sprawy, sieć doprowadza wodę jedynie do działki nr [...] (obecnie [...]), obręb [...], co może wskazywać, że rzeczywiście ww. decyzje dotyczyły tej sieci, którą wskazuje skarżący. Zwrócić należy także uwagę na fakt, że aby możliwe było wybudowanie przyłącza, konieczne jest uprzednie zbudowanie sieci, co organy całkowicie pominęły w sprawie. Powyższych kwestii WINB nie tylko nie zauważył, ale uznając, że odwołujący się nie jest stroną postępowania, umorzył postępowanie odwoławcze. W ten sposób, skarżący został pozbawiony ochrony swoich praw i nadal jego sprawa dotycząca samowoli budowlanej, polegającej na budowie sieci wodociągowej i energetycznej z naruszeniem jego prawa własności, nie została rozpoznana. W ocenie sądu, doszło do naruszenia art. 28 i art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, ale także do naruszenia art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art.135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję pierwszo-instancyjną. Rozstrzygnięcie w pkt II sentencji wyroku zapadło na podstawie art.200 w zw. z art.205 ww. ustawy.