II SA/Sz 988/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na czynność Starosty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kopiowania dokumentacji technicznej postanawia: odrzucić skargę Dnia 15 września 2017 r.

Uzasadnienie : Pismem z dnia [...] r. R. B., kierując się postanowieniami art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na czynność Starosty z dnia [...] r. w przedmiocie podejrzenia nielegalnego kopiowania dokumentacji technicznej [...] , przed zwróceniem tejże dokumentacji stronie. W skardze skarżący wyjaśnił, że w dniu [...] r. stwierdził, że został rozformowany jeden z dokumentów operatu technicznego [...] prawdopodobnie celem jego skopiowania. Wobec powyższego wezwał Starostę do zaniechania takich praktyk. Organ w odpowiedzi na pismo wskazał, nie powołując się na żaden przepis prawa, że kopiowanie dokumentacji odbywa się w ramach jej weryfikacji. W związku z tym skarga stała się konieczna i w pełni uzasadniona W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie a ewentualnie, w razie nieuwzględnienia powyższego wniosku, o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). Zgodnie z treścią art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1)decyzje administracyjne; 2)postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5)akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6)akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7)akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9)bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi uczyniono czynność organu polegającą na kopiowaniu dokumentacji technicznej (operatu technicznego GK.6640.150.2017) niewłączonej do zasobu geodezyjnego. W związku z tym należało rozważyć, czy czynność objęta skargą należy do aktów lub czynności podlegających zaskarżeniu do sądu stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. O akcie lub czynności w rozumieniu tego przepisu, na który może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego, można mówić wówczas, gdy akt (czynność) podjęty jest w sprawie indywidualnej, skierowany jest do oznaczonego podmiotu administrowanego, dotyczy uprawnienia lub obowiązku tego podmiotu, samo zaś uprawnienie lub obowiązek, którego akt (czynność) dotyczy, jest określony w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (zob. postanowienie NSA z dnia 16 września 2004 r., OSK 247/04, publ. ONSAiWSA 2004/2/30, Lex nr 125767). W ocenie Sądu, zaskarżona czynność, a mianowicie kopiowania dokumentacji technicznej przez organ prowadzący postępowanie, nie spełnia określonych powyżej warunków, gdyż po pierwsze: nie ma charakteru publicznoprawnego, albowiem nie rozstrzyga władczo w żadnym zakresie o uprawnieniach lub obowiązkach kogokolwiek, a po drugie - nie dotyczy uprawnień czy obowiązków skarżącego wynikających bezpośrednio z przepisów prawa. Czynność kopiowania związana z postępowaniem weryfikacyjnym dokonywanym w trybie przepisów ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne jest wyłącznie czynnością techniczną podejmowaną w ramach prowadzonego postępowania, do którego to znajdują zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, stąd pozostaje poza właściwością sądu administracyjnego. W tym stanie sprawy, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy P.p.s.a., o czym Sąd orzekł jak na wstępie.