II SA/Sz 96/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Asesor WSA Joanna Świerzko-Bukowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 21 listopada 2025 r. nr WOA.7721.76.2024.KS w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowalnego w S. wydał w dniu 25 marca 2024 r. decyzję nr [...], w której nakazał A. K. (dalej "skarżący") rozbiórkę samowolnie wybudowanego budynku rekreacji indywidualnej wraz ze zbiornikiem bezodpływowym na działce nr [...] obręb ewidencyjny K. gmina D.. Decyzja została doręczona skarżącemu w sposób zastępczy w dniu 11 kwietnia 2024 r. na wskazany przez niego adres w T.. Organ I instancji wysłał ww. decyzję ponownie skarżącemu, który odebrał ją w dniu 23 kwietnia 2024 r. Skarżący złożył odwołanie od ww. decyzji za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 7 maja 2024 r. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691; dalej "k.p.a.") wydał w dniu 21 listopada 2025 r. postanowienie nr [...], w którym stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez skarżącego. Organ odwoławczy podał, że decyzja organu I instancji posiadała stosowne pouczenie o możliwości i terminie złożenia odwołania i została wysłana do skarżącego na prawidłowy adres. Decyzja organu I instancji była dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 28 marca 2024 r. i 5 kwietnia 2024 r. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a., wobec niepodjęcia przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego powiadomienia, decyzja organu I instancji została doręczona skarżącemu w dniu 11 kwietnia 2024 r. Organ odwoławczy wyjaśnił, że 14-dniowy termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 25 kwietnia 2024 r. Skarżący złożył odwołanie od ww. decyzji w dniu 7 maja 2024 r., lecz nastąpiło to już po upływie terminu do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy podał, że wysłanie ww. decyzji skarżącemu ponownie nie ma wpływu na uznanie, iż odwołanie złożone przez skarżącego nastąpiło z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Skarżący złożył skargę na ww. decyzję i wniósł o jej uchylenie orz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił organowi naruszenie: 1. art. 129 § 2 k.p.a. i art. 44 k.p.a, przez błędne przyjęcie, iż decyzja organu I instancji została uznana za doręczoną w dniu 25 kwietnia 2025 r. w trybie art. 44 k.p.a., w sytuacji gdy skarżący nie otrzymał awiza z Poczty Polskiej, w tym awiza powtórnego, że przedmiotowa przesyłka jest do odebrania na poczcie, tym samym nie posiadał wiedzy, że podjęto próbę doręczenia ww. decyzji; 2. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 w zw. z art. 144 k.p.a., obligujących organ do samodzielnego i wszechstronnego zebrania, a następnie wnikliwego i szczegółowego rozważenia zebranego materiału dowodowego, w sytuacji gdy doszło do poczynienia przez organ wadliwych ustaleń faktycznych i prawnych, a to, że w niniejszej sprawie doszło do doręczenia zstępczego i termin na złożenie odwołania upłynął. Zarzuty zostały uszczegółowione w uzasadnieniu skargi. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej "p.p.s.a."), w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał co następuje: Spór w sprawie dotyczy uznania, że odwołanie skarżącego od decyzji organu I instancji zostało złożone z przekroczeniem terminu z art. 129 § 2 k.p.a. Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 k.p.a., odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Z akt wynika, że decyzja organu I instancji została wysłana do skarżącego na prawidłowy adres. Stosownie do zapisów na kopercie, w której znajdowała się ww. decyzja, była ona dwukrotnie awizowana, tj. 28 marca 2024 r. i 5 kwietnia 2024 r. W ocenie Sądu, na zwrotnym potwierdzeniu nadania przesyłki wszystkie niezbędne informacje zostały naniesione. Zatem zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. należy przyjąć, że decyzja organu I instancji została skarżącemu doręczona w dniu 11 kwietnia 2024 r. w sposób zastępczy, zaś termin do złożenia odwołania od ww. decyzji upłynął w dniu 25 kwietnia 2024 r. Wobec złożenia odwołania przez skarżącego w dniu 7 maja 2024 r., organ odwoławczy prawidłowo uznał, że nastąpiło to z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. Okoliczność, że organ I instancji wysłał do skarżącego decyzję z dnia 25 marca 2024 r. ponownie nie ma znaczenia dla rozpoznania sprawy, gdyż skutek w postaci doręczenia decyzji nastąpił w dniu 11 kwietnia 2024 r. Powoływanie się przez skarżącego na brak informacji z poczty o pozostawieniu awiza, nie ma wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. Kwestia ta może być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego związanego z przywróceniem terminu do złożenia odwołania. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.