II SA/Sz 954/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na postanowienie Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia 27 sierpnia 2024 r. nr WOA.7723.13.2024.KSa w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nakazał D. O. rozbiórkę budynku gospodarczego, tj. kurnika, znajdującego się w m. R. , ul. [...], wybudowanego bez zgody właściwego organu. Z uwagi na niewykonanie nałożonego obowiązku organ powiatowy upomnieniem wezwał skarżącego do jego wykonania, a następnie wystawił wobec skarżącego tytuł wykonawczy stosowany w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym, zaś w dniu [...] lutego 2024 r. wydal postanowienie nr [...], którym nałożył na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia do wykonania ww. obowiązku. Zażalenie na ww. postanowienie z dnia [...] lutego 2024 r. wniosła J. O.. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2024 r. nr [...] Z. i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. umorzył postępowanie zażaleniowe, wskazując, że J. O. nie jest stroną w sprawie. Pismem z dnia 6 września 2024 r. D. O. wniósł skargę (zatytułowaną "zażalenie") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w której wskazał, że nie jest w stanie zapłacić grzywny, nałożonej na niego postanowieniem z dnia [...] lutego 2024 r. Zarządzeniem z dnia 6 listopada 2024 r. Przewodniczący Wydziału II Sądu wezwał skarżącego do sprecyzowania, czy jego pismo z dnia 6 września 2024 r. stanowi skargę na ww. postanowienie z dnia [...] lutego 2024 r., czy też skargę na ww. postanowienie z dnia [...] sierpnia 2024 r., w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że pismo z dnia 6 września 2024 r. stanowi skargę na ww. postanowienie z dnia [...] sierpnia 2024 r., przy czym D. O. składa ją w imieniu własnym. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu – w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm. dalej: "p.p.s.a." ) - w dniu 27 listopada 2024 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie, w związku z tym, zgodnie z rygorem zwartym w ww. wezwaniu, Przewodniczący Wydziału II Sądu uznał, że pismo z dnia 6 września 2024 r. stanowi skargę na ww. postanowienie z dnia [...] sierpnia 2024 r. Pismem z dnia 27 grudnia 2024 r. D. O. zwrócił się do Sądu z prośbą o rozpatrzenie jego "odwołania" dotyczącego rozbiórki kurnika i uiszczenia grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie zaś z art. 50 § 1 i 2 tej regulacji, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Przedmiotem skargi jest w niniejszej sprawie postanowienie z dnia [...] sierpnia 2024 r., którą Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. umorzył postępowanie zażaleniowe zainicjowane przez J. O., wskazując, że wnosząca zażalenie nie jest stroną w sprawie. Wyłącznie uprawnioną do wniesienia skargi na ww. postanowienie była zatem wyłącznie J. O., a nie działający w swoim mieniu D. O.. Tym samym, skoro D. O. nie był adresatem zaskarżonego postanowienia, ani nie był stroną postępowania zażaleniowego zakończonego tym postanowieniem, to należało uznać, że skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, nie posiadającego legitymacji do jej wniesienia, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na marginesie, wskazać należy, że nawet gdyby zamiarem skarżącego było zaskarżenie do Sądu ww. decyzji z dnia [...] kwietnia 2021 r. lub postanowienia z dnia [...] lutego 2024 r., to skarga mająca za przedmiot któryś z powyższych aktów również podlegałaby odrzuceniu z uwagi na fakt, że skarżący nie wniósł od nich środka odwoławczego do organu II instancji, tj. nie zaskarżył ich w administracyjnym toku instancji i stały się one prawomocne. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, w przeciwnym razie skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu przez sąd. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny we Szczecinie postanowił jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.