II SA/Sz 921/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Sz 25/23 oddalającym skargę J. O. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego

Wyrokiem z dnia 17 maja 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 25/23 oddalił skargę J. O. (dalej jako "Skarżący") wniesioną na decyzję Wojewody Zachodniopomorskiego z dnia 27 października 2022 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Powyższy wyrok uzyskał walor prawomocności od dnia 4 sierpnia 2023 r. W dniu 18 października 2023 r. (data nadania skargi) Skarżący złożył do Sądu skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej ww. wyrokiem Sądu z dnia 17 maja 2023 r. Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2023 r. Sąd zobowiązał Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez jednoznaczne wskazanie, na którą z ustawowych przesłanek wznowienia postępowania, wymienionych w art. 271-274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 t.j.) powołuje się w treści skargi o wznowienie postępowania oraz kiedy dowiedział się o podstawie wznowienia postępowania, a także o jednoznaczne określenie żądania i jego uzasadnienie. Jednocześnie Sąd pouczył Skarżącego, że niewykonanie powyższego zobowiązania w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie skargi oraz o treści art. 271-273 i art. 277 ww. ustawy. Odpowiadając na ww. zobowiązanie Sądu Skarżący wyjaśnił, że o podstawie wznowienia dowiedział się sierpniu od radcy prawnego, który wyjaśnił mu, "że prawo własności nie zostało wyjaśnione". Skarżący wskazał, że wniosek – skargę o wznowienie postępowania motywuje tym, że Urząd Gminy w B. dokonał kradzieży budynku [...] i okłamał Wojewodę. Oszustwo polegało na tym, że Skarżący odebrał pisma w ciągu 14 dni, a świadkowie zostali wezwani bez jego obecności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 t.j., dalej jako "p.p.s.a.") można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, służącym weryfikacji wadliwych orzeczeń (postanowień i wyroków) rozstrzygających sprawę co do istoty. Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Przesłanki wznowienia postępowania sądowego zawarte zostały w art. 271-274 p.p.s.a. Zgodnie z art. 271 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 p.p.s.a.). Z kolei, jak stanowi art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia także na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia postępowania sądowego również w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.). Nadto, w myśl art. 277 p.p.s.a, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W ocenie Sądu, analiza złożonej przez Skarżącego skargi prowadzi do wniosku, że nie została ona oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że brak ustawowych podstaw wznowienia nie wynika wyłącznie z braku przytoczenia określonego przepisu, ale również z braku okoliczności pozwalających na ustalenie, że w konkretnej sprawie określona podstawa wznowienia postępowania istnieje. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, taka skarga, jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2010, str. 633). Nadto Sąd nie może doszukiwać się samodzielnie przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę. Zasada niezwiązania sądu granicami środka zaskarżenia w kształcie, w jakim obowiązuje ona w postępowaniu zwykłym, toczącym się przed sądem pierwszej instancji, nie znajduje w takim przypadku zastosowania. Zdaniem Sądu, Skarżący nie wykazał w żaden sposób aby w sprawie wystąpiły okoliczności wskazujące na zaistnienie wymienionych podstaw wznowienia postępowania. Sąd dostrzega, że z treści skargi wyłania się intencja Skarżącego dotycząca wieloletniego sporu o nieruchomość. Skarżący zarzuca bowiem Wójtowi bezprawny zabór jego własności. Przytoczone przez Skarżącego okoliczności nie dotyczą jednak kwalifikowanych wadliwości wydanego przez tut. Sąd wyroku w sprawie II SA/Sz 25/23. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że wniesiona przez Skarżącego skarga o wznowienie postępowania nie opiera się w istocie na ustawowych podstawach wznowienia i z tego powodu na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w postanowieniu.