II SA/Sz 901/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki A. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w S. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia opłaty stałej za wprowadzenie ścieków przemysłowych do wód [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Zarząd Morskich Portów S. i Ś. S.A. w S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w S. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z dnia 11 czerwca 2018 r. określającą ww. stronie opłatę stałą w wysokości [...] zł za wprowadzanie ścieków przemysłowych do wód B. T. na podstawie decyzji Marszałka Województwa Z. z dnia [...] W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go obawą powstania szkody po stronie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej lub niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Konieczna jest więc spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które przekonają sąd do zasadności wniosku. Nie jest wystarczające zatem samo złożenie żądania, czy wskazanie w uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania decyzji. Podkreślenia wymaga, że każde rozstrzygnięcie organu administracji publicznej ustalające wysokość opłaty pociąga za sobą dolegliwość finansową, rodząc określony skutek w finansach zobowiązanego do jej uiszczenia, ale nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowej instytucji, jaką jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Poza tym co do zasady egzekucja należności pieniężnych nie prowadzi do nieodwracalnych skutków, gdyż w razie uchylenia takiego postanowienia wyegzekwowane kwoty są zwracane. Dlatego też tak istotne znaczenie ma należyte uzasadnienie wniosku. Odnosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżąca nie uprawdopodobniła, aby którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. wystąpiła. Przede wszystkim wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera żadnych konkretnych okoliczności, które świadczyłyby o zasadności żądania. Nie jest bowiem wystarczające wskazanie przez stronę, że wykonanie decyzji doprowadzi do powstania szkody. Stwierdzenie to jest zbyt ogólnikowe i jako nie poparte żadną dodatkową argumentacją jak i dowodami, nie pozwala na dokonanie oceny, czy faktycznie w sprawie uzasadnione jest zastosowanie wnioskowanej ochrony. Wprawdzie określenie wysokości opłaty może skutkować powstaniem szkody, ale tylko wyłącznie znaczna szkoda uzasadnia zastosowanie ochrony tymczasowej. Ocena przez sąd tego, czy wykonanie przedmiotowej decyzji będzie prowadzić do powstania znacznej szkody, bądź powodować trudne do odwrócenia skutki musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o aktualnej sytuacji majątkowej strony (posiadanym majątku ruchomym i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków. Tymczasem skarżący na poparcie swojego wniosku nie przedstawił żadnych danych jak i dokumentów, obrazujących aktualną jego sytuację finansową. Brak tych informacji powoduje, że nie można ustalić okoliczności uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej, a przede wszystkim zweryfikować twierdzenia strony, iż wykonanie decyzji wywoła niekorzystne dla niej skutki. W rezultacie nie można zatem uznać, aby skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie decyzji grozi powstaniem znacznej szkody, czy trudnych do odwrócenia skutkach. Na istnienie tych okoliczności nie wskazuje również analiza akt administracyjnych. Na zakończenie wyjaśnienia wymaga, że Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie bada ani legalności kwestionowanej decyzji ani trafności zarzutów zgłoszonych w skardze, gdyż przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.