II SA/Sz 895/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Sygn. akt II SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E K. Ś. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem z dnia 24 września 2019 r. Przewodniczący Wydziału II Sądu wezwał skarżącego m.in. do wskazania w terminie 7 dni, czy skarży on wyłącznie decyzję Starosty [...], czy też przedmiotem jego skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...] r. nr [...], utrzymująca w mocy ww. decyzję Starosty [...], pod rygorem przyjęcia, że przedmiotem skargi jest decyzją Wojewody. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący oświadczył w piśmie z dnia 7 października 2019 r., że skarży ww. decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przedmiot sprawy objęty niniejszą skargą dotyczy decyzji organu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do art. 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.) zwanej dalej: "k.p.a.", od decyzji organu pierwszej instancji służy stronie odwołanie, a właściwym do jego rozpatrzenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia. Podkreślić należy, że wystąpienie ze skargą do sądu winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania odwoławczego, poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zasadą jest zatem, że skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść na decyzję wydaną przez organ drugiej instancji. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji, objętej przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, przysługiwało prawo wniesienia od niej odwołania do Wojewody, które jak wynika z akt sprawy skarżący złożył. W wyniku rozpoznania odwołania organ II instancji wydał rozstrzygnięcie, które strona skarżąca mogła skutecznie zaskarżyć do wojewódzkiego sądu administracyjnego, czego jednak nie uczyniła, co jednoznacznie oświadczyła w piśmie z dnia 7 października 2019 r. Podsumowując, wniesiona w sprawie skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna z innych przyczyn, co w świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stanowi przesłankę do odrzucenia tej skargi. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.