II SA/Sz 891/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od wniesionej skargi w kwocie [...]([...]) złotych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie decyzją z dnia 4 sierpnia 2023 r. nr [...], wydaną na skutek rozpatrzenia odwołania B. G. K., K. Spółki Jawnej w S. od decyzji Wójta Gminy R. z dnia 8 marca 2023 r. nr [...] udzielającej ww. Spółce zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym drogi gminnej ul. [...] (dz. dr [...], [...]) w miejscowości T. urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, tj. przyłącza kanalizacyjnego do nieruchomości oznaczonej geodezyjnie jako działka nr [...], położonej w miejscowości T. - uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej ustalenia opłaty za zajęcie pasa drogowego, określonej w punkcie 4 osnowy aktu, ustaliło opłatę za umieszczenie w pasie drogowym przyłącza kanalizacji sanitarnej w wysokości [...] zł za 2023 r., ustaliło opłatę za umieszczenie w pasie drogowym przyłącza kanalizacji sanitarnej w wysokości [...] zł za każdy kolejny rok umieszczenia liniowego urządzenia obcego w pasie drogowym oraz utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję w pozostałym zakresie. Nie zgadzając się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie, Gmina R. pismem z dnia 5 września 2023 r. wniosła skargę do tut. Sądu na opisaną wyżej decyzję Kolegium z dnia 4 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 t.j.), dalej jako – "p.p.s.a", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 28 k.p.a. pojęcia strony nie można odnieść do podmiotu występującego w sprawie w charakterze organu administracyjnego, dopuszczenie zaś możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który orzekał w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej zaś - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Odnosi się to także do organu pierwszej instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (por. postanowienie NSA z dnia 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05, lex nr 197511). Sąd podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, że w systemie prawa obowiązuje zasada, według której rola organu orzekającego nie może być łączona, bądź zamienna z rolą strony w danej sprawie. W niniejszej sprawie, skarga została wniesiona przez Gminę R. , której organem reprezentującym jest Wójt Gminy R. Oznacza to zatem, że skarga została wniesiona przez podmiot, który jako organ wydał decyzję w pierwszej instancji. W orzecznictwie sądowym, jak i w doktrynie utrwalone jest stanowisko, że z posiadaniem interesu prawego nie można utożsamiać obowiązku wykonywania przez organ samorządu terytorialnego ustawowych czy powierzonych mu zadań z zakresu administracji publicznej, zaś uprawnienie do rozstrzygania indywidualnych spraw w formie decyzji administracyjnej przez organ, wyklucza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę (organ) jej interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym lub na drodze postępowania sądowoadministracyjnego. Jednostka samorządu terytorialnego, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji, nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tejże sprawie. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może być bowiem wykorzystane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli instancyjnych, a zatem może być uruchamiane tylko z inicjatywy podmiotu pozostającego poza systemem organów, których działalność ma podlegać kontroli przez sąd administracyjny (por. uchwały siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03 oraz z dnia 7 grudnia 2005 r. sygn. akt I OPS 2/15). Podsumowując stwierdzić należy, że Gmina R. , reprezentowana przez Wójta Gminy R., który jako organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję, nie posiada w przedmiotowej sprawie legitymacji do wniesienia skargi do Sądu. Nie jest bowiem dopuszczalna sytuacja, aby organ I instancji w tej samej sprawie występował raz jako organ wydający orzeczenie merytoryczne, a innym razem jako podmiot kwestionujący rozstrzygnięcie organu odwoławczego. W tym stanie rzeczy, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. O zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.