II SA/Sz 88/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a 1. odrzucić sprzeciw, 2. zwrócić stronie wnoszącej sprzeciw K. K. kwotę [...]zł (słownie: [...]) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od sprzeciwu.

Decyzją z dnia 7 grudnia 2023 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm.), w wyniku rozpoznania sprawy na skutek odwołania złożonego przez B. Spółkę z o.o. z siedzibą w S. - Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Szczecinie, uchyliło decyzję Wójta Gminy S. z dnia 31 marca 2023 r., odmawiającą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia, polegającego na budowie nowego placu dojrzewania odpadów biodegradowalnych, o wydajności 17596 ton/rok, na terenie Zakładu Zagospodarowania Odpadów, zlokalizowanego w miejscowości Ł., gmina S. oraz przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Kwestionując powyższą decyzję, K. K. wniósł od niej sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. W odpowiedzi na sprzeciw organ wniósł o odrzucenie sprzeciwu, ewentualnie o jego oddalenie z uwagi na to, że wnoszący sprzeciw nie był stroną postępowania w sprawie dotyczącego opisanego wyżej przedsięwzięcia. Odwołując się do analizy materiału dowodowego organ ustalił, że K. K. nie włada żadną nieruchomością znajdującą się w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Mając powyższe na uwadze, zarządzeniem z dnia 22 lutego 2024 r., Sąd wezwał stronę wnoszącą sprzeciw do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, tj. podania przyczyny uzasadniającej wniesienie sprzeciwu (w szczególności numeru działki oraz tytułu prawnego do nieruchomości), w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została osobiście doręczona stronie wnoszącej sprzeciw w dniu 26 lutego 2024 r. (k. 32). Wnoszący sprzeciw w zakreślonym terminie nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 64a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Jak wynika z opisanego wyżej stanu faktycznego sprawy, zarządzeniem Sądu z dnia 22 lutego 2024 r., wezwano K. K. do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu, poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Przesyłka sądowa zawierająca wskazane wezwanie wraz z pouczeniem została osobiście doręczona wnoszącemu sprzeciw w dniu 26 lutego 2024 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu upłynął w dniu 4 marca 2024 r. (poniedziałek). Jednak w zakreślonym terminie wnoszący sprzeciw nie odpowiedział na wezwanie Sądu, tym samym nie uzupełnił braków formalnych sprzeciwu. Z tych względów sprzeciw podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak na wstępie, na podstawie art. 64b § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiocie zwrotu wpisu orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 2.