II SA/Sz 876/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Bukowiecka -Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 876/20 wydanego w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: umorzyć postępowanie sądowe wywołane wnioskiem o uzupełnienie wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 876/20 uchylił zaskarżoną decyzję oraz w pkt II zasądził od Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na rzecz strony skarżącej K. K. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 14 maja 2021 r. wyznaczono referendarza sądowego do rozpoznania wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, zawartego w piśmie pełnomocnika skarżącej z dnia 22 marca 2021. Pismem z dnia 21 maja 2021 r. zobowiązano pełnomocnika strony do wypełnienia i odesłania załączonego oświadczenia, w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, pod rygorem uznania, że pełnomocnik świadczący pomoc prawną prowadzi działalność gospodarczą oraz jest podatnikiem podatku VAT. Pismem z dnia 24 maja 2021 r. (data wpływu pisma - 26 maja 2021 r.) pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Sz 876/20 w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach, poprzez zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie, według norm przepisanych, powiększonych o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. W dniu 25 maja 2021 r. adw. L. L. złożył oświadczenie, że prowadzi działalność gospodarczą oraz rozlicza swoje zobowiązania podatkowe z tytułu wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w ramach prawa pomocy we własnym zakresie. W dniu 31 maja 2021 r. starszy referendarz sądowy WSA w Szczecinie wydał postanowienie w którym przyznał adw. L. L. od Skarbu Państwa – WSA w Szczecinie – kwotę 295,20 zł z VAT, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne udzielone skarżącej na zasadzie prawa pomocy. W związku z powyższym pismem z dnia 10 czerwca 2021 r. pełnomocnik skarżącej M. K. adw. L. L. oświadczył, że cofa wniosek o uzupełnienie wyroku oraz zażalenie w przedmiocie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64 § 3 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 54 z późn. zm. - dalej jako: p.p.s.a.) Skarżący może cofnąć wniosek. Cofnięcie wniosku, co do zasady, wiąże sąd. W świetle stosowanego odpowiednio art. 60 p.p.s.a. cofnięcie wniosku o uzupełnienie wyroku jest dopuszczalne, gdy czynność ta nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (por. postanowienie NSA z dnia 16 czerwca 2009 r. sygn. II OSK 285/08, orzeczenia.nsa.gov.pl). Wobec zatem faktu, że cofnięcie wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 1 kwietnia 2021 r. nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 60 p.p.s.a. w związku z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 oraz art. 64 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.