II SA/Sz 766/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpatrzeniu w dniu 15 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. R. na decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odrzucić skargę.

Decyzją z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...], wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta S. przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, odmówiono D. R. przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego. W powyższym rozstrzygnięciu pouczono stronę o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. za pośrednictwem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej S. w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji. Pismem z dnia 26 lipca 2022 r. D. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. decyzję. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie podnosząc, iż Skarżący nie złożył odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2022 r., wobec czego decyzja ta uprawomocniła się w dniu 10 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 - dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl art. 52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Sąd wyjaśnia, że postawiony w art. 52 § 1 p.p.s.a. warunek dopuszczalności skargi ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia powoduje, że złożona do sądu administracyjnego skarga oceniona zostanie jako niedopuszczalna, co z kolei skutkować będzie jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 4843/16). Zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. – dalej: "k.p.a."), od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 127 § 2 k.p.a.). Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że w przypadku, gdy przedmiotem skargi jest decyzja, to co do zasady taka skarga jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy została wniesiona na akt administracyjny podjęty w trybie odwoławczym, tj. ostateczną decyzję organu II instancji. W niniejszej sprawie Skarżący złożył skargę na decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta S. z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] odmawiającą przyznania pomocy społecznej w formie zasiłku okresowego, czyli na decyzję organu pierwszej instancji. Niewątpliwe na powyższe orzeczenie przysługiwało odwołanie do organu wyższego stopnia, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (art. 17 pkt 1 k.p.a.), o czym Organ I instancji prawidłowo pouczył stronę w doręczonej decyzji. Oznacza to zatem, że dopiero rozpoznanie odwołania przez Organ II instancji otworzyłoby Skarżącemu drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie wydane na skutek jego rozpatrzenia. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący zamiast wnieść odwołanie od decyzji Burmistrza do Kolegium, złożył na ten akt skargę do tut. Sądu. Tymczasem wniesienie skargi na decyzję Burmistrza Miasta, z uwagi na wskazany wyżej przepis art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowym, gdyż - jak już wyżej wskazano - Sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji I instancji. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną.