II SA/Sz 707/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu C. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić sprzeciw, 2. zwrócić skarżącemu C. R. kwotę [...](słownie: [...] złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego

Sygn. akt II SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E C. R. (dalej "Z. G.") złożył sprzeciw na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 lipca 2022 r. nr [...], w której organ odwoławczy uchylił decyzję Z. G. z dnia 26 kwietnia 2022 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej. Jak wynikało z akt pismo Z. G. z 26 kwietnia 2022 r., organ odwoławczy potraktował jako decyzję wydaną na podstawie art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.; dalej "K.p.a.") i rozpoznał odwołanie wniesione przez adw. M. H. na ww. pismo-decyzję. W wydanej decyzji organ odwoławczy zawarł pouczenie o służącym stronom sprzeciwie. W sprzeciwie Z. G. zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie art. 138 § 2 K.p.a. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W pierwszej kolejności należało zbadać, czy Z. G. mógł złożyć sprzeciw od ww. decyzji w sytuacji, gdy występował w postępowaniu jako organ I instancji. Zdaniem Sądu, sprzeciw podlegał odrzuceniu, ze względu na to, że został wniesiony przez podmiot, który nie miał do tego legitymacji. Wprawdzie, zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, ale tylko wówczas, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W tym kontekście należy zwrócić uwagę na treść art. 64a p.p.s.a., który stanowi, że od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 K.p.a., skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z jej treści może wnieść od niej sprzeciw, zwany dalej "sprzeciwem od decyzji". Analizując treść tego przepisu, należy stwierdzić, że ustawodawca uregulował w nim legitymację do wniesienia sprzeciwu, stanowiąc, że może go wnieść strona niezadowolona z decyzji. Chodzi tu o stronę w rozumieniu przepisów K.p.a. Jak wskazał NSA w postanowieniu z dnia 19 listopada 2020 r. o sygn. akt II GSK 1092/20, z uwagi na stanowczą treść art. 64a p.p.s.a., a także okoliczność, że przepisy dotyczące sprzeciwu będącego szczególną instytucją prawną nie powinny podlegać wykładni rozszerzającej, przyjąć należało, że podmiotem uprawnionym do wniesienia sprzeciwu jest jedynie "strona niezadowolona z decyzji". Analizując także umiejscowienie poszczególnych przepisów dotyczących sprzeciwu w ustawie procesowej, podkreślić należy, że w pierwszej kolejności ustawodawca uregulował podstawowe zagadnienia: przedmiot sprzeciwu oraz jego stronę podmiotową, czyli wskazał kto jest uprawniony do korzystania z tej instytucji procesowej i w jakim zakresie. W dalszej zaś kolejności, w odrębnej jednostce redakcyjnej, umieścił uregulowanie dotyczące odpowiedniego stosowania przepisów o skardze oraz wymogów formalnych sprzeciwu - art. 64b p.p.s.a. Zatem nie sposób twierdzić, że owo odpowiednie zastosowanie odnosić się może do kontekstu podmiotowego, a więc do kwestii legitymacji do wniesienia sprzeciwu, która została w sposób zupełny uregulowana w art. 64a p.p.s.a. Zgodnie z art. 28 K.p.a., stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Na tle niniejszej sprawy stroną w rozumieniu ww. przepisu i osobą uprawnioną do wniesienia sprzeciwu był wyłącznie M. H.. Z. G. jako organ I instancji nie był uprawniony do złożenia sprzeciwu. Podkreślić należy, że w postępowaniu wywołanym złożeniem sprzeciwu przez nieuprawnioną osobę, Sąd nie miał podstaw do badania zasadności decyzji organu odwoławczego z dnia 6 lipca 2022 r. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił Z. G. kwotę [...]zł, uiszczoną tytułem wpisu sądowego.