II SA/Sz 687/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 687/17 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2017 r., 2) wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., po rozpoznaniu wniosku Wspólnoty A, postanowieniem z dnia 23 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Sz 687/17 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Z. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] r., nr [...], uchylającej decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. z dnia [...] r. i nakazującej skarżącej doprowadzenie, w terminie do 31 marca 2017 r., drogi pożarowej o utwardzonej powierzchni, umożliwiającej dojazd pojazdów jednostek ochrony przeciwpożarowej o każdej porze roku do budynku usytuowanego przy alei [...] w S., poprzez wypełnienie szczegółowo wymienionych w tej decyzji wymogów co do dostępu do elewacji budynku lub (alternatywnie) wymaganych rozmiarem okien, drogi pożarowej i oznakowania znakiem bezpieczeństwa. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że strona skarżąca nie dołączyła do wniosku dokumentów pozwalających Sądowi ocenić prawdopodobieństwo wystąpienia następstw, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zważywszy na priorytet zasad bezpieczeństwa Sąd uznał, że argumenty wskazane we wniosku dotyczące tego, że Wspólnota nie jest wnioskodawcą w sprawie o wydanie zezwolenia na wycinkę drzew, jak również nie jest jej wykonawcą, a leży to w kompetencji zarządcy drogi oraz zmuszona będzie wystąpić do sądu powszechnego z powództwem o nakazanie Gminie Miasto S. zobowiązania do wycięcia/przycięcia drzew, strona poniesie koszty w związku z zainicjowaniem ww. sprawy, a także przewlekłość funkcjonowania sądownictwa powszechnego, nie mogą stanowić podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z przyczyn wskazanych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca Wspólnota, reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, wniosła zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 23 czerwca 2017 r. Wskazała, że od wielu lat istnieje droga pożarowa do nieruchomości położonej przy alei [....] w S., ale została ograniczona przez niepielęgnowanie drzew przez ich właściciela (Gminę Miasto S.). Uważa, że istota sprawy sprowadza się do przycinki, względnie wycięcia drzew, które uniemożliwiają dostęp do elewacji budynku za pomocą podnośników i drabin mechanicznych. Argumentowała, że zachodzi niewykonalność zaskarżonej decyzji, która ma charakter trwały. Wskazała na możliwość wycięcia przedmiotowych drzew przez ich właściciela Gminę Miasto S., ewentualnie posiadacza nieruchomości za zgodą jej właściciela. Argumentowała, że nie jest posiadaczem nieruchomości, na której rosną drzewa. Ponadto podnosiła niewykonalność zaskarżonej decyzji, w zakresie okien na klatkach schodowych wychodzących na podwórze, które stanowi jedną zamkniętą całość, pozbawioną dojazdu dla pojazdów mechanicznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.") jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, bez konieczności poddania go kontroli instancyjnej sprawowanej przez sąd drugiej instancji. W omawianej sprawie, w świetle argumentacji przedstawionej w uzasadnieniu zażalenia zachodzą podstawy do zastosowania wyżej wskazanego przepisu, co uprawniało Sąd do uchylenia kwestionowanego postanowienia z dnia 23 czerwca 2017 r. i ponownego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wobec wywodów strony, przedstawionych we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, które zostały doprecyzowane argumentacją oczywiście uzasadnionego zażalenia, Sąd uznał, iż strona skarżąca wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji, przed rozpoznaniem skargi może spowodować znaczną szkodę materialną oraz nieodwracalne dla niej skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Ponownie rozpatrując sprawę Sąd wziął pod uwagę prawdopodobieństwo wystąpienia nieodwracalnych skutków oraz koszty, jakie wiązałyby się z wykonaniem zaskarżonej decyzji, poprzez wycinkę drzew mogących występować w ciągu drogi pożarowej oraz złożony i długoterminowy tryb dochodzenia przez stronę do uzyskania stosownej zgody właściciela nieruchomości, a następnie zezwolenia właściwego organu administracji publicznej na wycinkę/przycięcie drzew, przy uwzględnieniu faktu, że skarżąca nie jest ich właścicielem, ale jak wskazała - Gmina Miasto S. Sąd uznał ponadto, że potrzebę uwzględnienia wniosku o wstrzymanie uzasadniają argumenty skarżącej Wspólnoty, o trudnościach wiążących się z wykonaniem zaskarżonej decyzji, poprzez zapewnienie w każdej klatce od podwórza okien dla ekip ratowniczych w sytuacji, gdy podwórze to stanowi zamkniętą całość, pozbawioną dojazdu dla pojazdów mechanicznych. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 195 § 2 i art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł odpowiednio, jak w pkt I i II postanowienia.