II SA/Sz 673/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Elżbieta Dziel po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 13 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków na terenie Gminy G. p o s t a n a w i a sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w ten sposób, że w punkcie I wyroku w miejsce "§ 19 ust. 2" wpisać "§19 ust. 1 zd.3".

Wyrokiem z dnia 1 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w punkcie I stwierdził nieważność § 3 ust. 2 i § 19 ust. 2 regulaminu, natomiast w punkcie II oddalił skargę w pozostałym zakresie. W punkcie I sentencji wyroku omyłkowo wskazano na § 19 ust. 2 zamiast na § 19 ust. 1 zd. 3 regulaminu, gdyż w tym zdaniu uchwałodawca zawarł regulację o opłacie za podłączenie do sieci, co zostało przez skarżącego zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1). Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W wyroku z dnia 1 września 2021 r. sąd na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, błędnie wskazał jednostkę redakcyjną zaskarżonej uchwały. Stwierdzona omyłka nie miała wpływu na sposób rozpatrzenia przez sąd przedmiotowej skargi. Z uwagi na powyższe, sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.