II SA/Sz 605/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk – Meder po rozpoznaniu w dniu 14 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K., Z. K. i R. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

D. K., Z. K. i R. K. wystąpili ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] r. w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej w wysokości [...] zł. W skardze zwrócili się skarżący z wnioskiem do organu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z brzmienia art. 61 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zaskarżona decyzja została wydana w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej, na podstawie art. 98a ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., poz. 121 ze zm.), zwanej dalej: "u.g.n.". Należy uwzględnić, że zgodnie z art. 9 u.g.n., organ administracji publicznej, który wydał decyzję ostateczną w sprawach, o których mowa w przepisach działu III ustawy, obejmującego m.in. art. 98a ust. 1 u.g.n., po wniesieniu skargi na tę decyzję jest zobowiązany wydać z urzędu postanowienie o wstrzymaniu jej wykonania w całości, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a u.g.n. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że organ odwoławczy nie wydał jakiegokolwiek orzeczenia w powołanym wyżej przedmiocie, a skarżący w skardze domagali się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W wyżej przedstawionej sytuacji, gdy organ administracyjny nie wykonał obowiązku nałożonego przez art. 9 u.g.n., Sąd uznał, że niezależnie od argumentacji powołanej we wniosku o wstrzymanie, czy też jej braku lub lakonicznych stwierdzeniach we wniosku, uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienia NSA: z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt I OZ 770/08, opubl. w Lex nr 1130771; z dnia 14 listopada 2013 r., sygn. akt I OZ 1041/13, opubl. w Lex nr 1436996). W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.