II SA/Sz 540/21

Dnia 25 maja 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy postanawia: odrzucić skargę

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Komendant Wojewódzki Policji w S. (przywoływany dalej jako "Komendant Wojewódzki") po rozpatrzeniu odwołania W.B. utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji w Ł. z dnia [...] Nr [...] o odmowie wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. Decyzja Komendanta Wojewódzkiego została doręczona skarżącemu w dniu 9 marca 2021 roku, co wynika z daty naniesionej odręcznie przez adresata na potwierdzeniu odbioru oraz ze stosownych adnotacji operatora pocztowego na dowodzie doręczenia (k.14 akt administracyjnych). W decyzji Komendanta Wojewódzkiego zawarto pouczenie, iż przysługuje na nią prawo skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., a taki środek zaskarżenia winien być wnoszony za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. W dniu 9 kwietnia 2021 roku (data stempla pocztowego na kopercie – k.21 akt sądowych) skarżący wniósł w placówce operatora pocztowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. na decyzję organu odwoławczego domagając się uchylenia decyzji organów administracji obu instancji oraz zobowiązania organu do wypłaty wyrównania wraz z ustawowymi odsetkami. W odpowiedzi na skargę Komendant wniósł o jej oddalenie wywodząc, iż skarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z obowiązującymi przepisami regulującymi zasady ustalania wysokości ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje: W myśl art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Według art. 54 § 1 p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. O powyższych zasadach skarżący został prawidłowo pouczony w decyzji będącej przedmiotem skargi. Jak wynika z okoliczności sprawy termin 30 dni do zaskarżenia opisanej na wstępie decyzji, liczony od daty jej dręczenia skarżącemu upływał w dniu 8 kwietnia 2021 roku (który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy). W konsekwencji wniesienie skargi, które nastąpiło dopiero w kolejnym dniu, musi być uznane za dokonane po terminie określnym przez ustawodawcę. W zaistniałej sytuacji skarga podlega odrzuceniu. W przypadku bowiem wniesienia skargi po terminie, Sąd zobligowany jest odrzucić skargę postanowieniem, o czym orzeczono ja na wstępie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.