II SA/Sz 52/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpatrzeniu w dniu 7 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W decyzji w punkcie 5 pouczenia umieszczono informację o prawie, terminie i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych, zaskarżona decyzja została doręczona na wskazany adres do doręczeń T. J., dalej "skarżący", w dniu 7 grudnia 2021 r., który to nie będąc zadowolony z wyniku sprawy nadał w dniu 10 stycznia 2022 r. przesyłkę rejestrowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zawierającą skargę na decyzję z dnia [...] grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej "p.p.s.a."), skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie okolicznością bezsporną jest, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 7 grudnia 2021 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 7 stycznia 2022 r. (piątek), w dniu następnym po dniu ustawowo wolnym od pracy na mocy art. 83 ust. 2 p.p.s.a. Tymczasem skarżący nadała skargę w urzędzie pocztowym w dniu 10 stycznia 2022 r. (o czym świadczy data stempla pocztowego na kopercie), a więc z uchybieniem ustawowego terminu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.