II SA/Sz 503/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący: sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na decyzję Starosty C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 8 marca 2018 r. R. B. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Starosty C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego. W odpowiedzi na skargę z dnia 9 maja 2018 r. Starosta C. wniósł o odrzucenie skargi, bądź ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2 ). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3). Z kolei stosownie do art. 127 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257) od decyzji organu pierwszej instancji służy stronie odwołanie, a właściwym do jego rozpatrzenia jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. Z treści przywołanych wyżej przepisów wynika, że gdy przedmiotem skargi jest decyzja, to taka skarga jest dopuszczalna jedynie wówczas, gdy została wniesiona na akt administracyjny wydany w trybie odwoławczym, tj. na ostateczną decyzję organu II instancji (z wyjątkiem gdy skarżącym jest prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka). W niniejszej sprawie Skarżący złożył skargę na decyzję wydaną przez Starostę C. w przedmiocie odmowy przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego operatu technicznego. Niewątpliwie zaskarżona decyzja jest decyzją pierwszoinstancyjną, albowiem od niej przysługiwało odwołanie do Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, z którego to prawa Skarżący skorzystał. Podkreślić należy, że wystąpienie ze skargą do sądu winno być poprzedzone nie tylko wniesieniem odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, lecz również zakończeniem postępowania odwoławczego, poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które mogłoby stanowić przedmiot skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zatem dopiero po rozpoznaniu odwołania i wydaniu rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy, Skarżący będzie mógł dochodzić obrony swoich praw przed sądem administracyjnym w skardze na decyzję organu drugiej instancji. Natomiast na decyzję organu pierwszej instancji skarga nie przysługuje. W tej sytuacji skargę wniesioną przez Skarżącego uznać należy za niedopuszczalną z innych przyczyn, co świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stanowi podstawę do jej odrzucenia. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.