II SA/Sz 500/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...]([...]) zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia [...] marca 2021 r. Wójt Gminy R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalnej, z uwagi na to, że Wójtowi, jako organowi I instancji, nie przysługuje w sprawie przymiot strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy Wójt Gminy R. ma interes prawny w zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, dalej: "SKO w S.", uchylającej decyzję Wójta Gminy R. w części w przedmiocie warunków zabudowy. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Istotą tego interesu jest jego związek z konkretną normą prawa, którą można wskazać jako jego podstawę i z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że organ orzekający w sprawie, niezależnie od tego, w której instancji orzekał, nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. Decyzja wydana w postępowaniu administracyjnym – co do zasady – nie dotyczy bowiem jego interesu prawnego. Organ nie działa w takiej sytuacji jako "nosiciel interesu w rozumieniu art. 28 k.p.a. i art. 50 § 1 p.p.s.a., lecz jako podmiot wykonujący przyznane mu kompetencje" (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2015 r., s. 303 i powołane tam orzecznictwo). Z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy R. – decyzją z dnia [...] września 2020 r. – ustalił na rzecz Z. J. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zabudowie zagrodowej w gospodarstwie rolnym składającym się z fragmentu działki nr [...] oraz działek nr [...] wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną w obrębie Ś., gm. R.. Wobec powyższego, nie może budzić wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie W. R. działał jako organ I instancji i tym samym nie legitymuje się interesem prawnym, dającym mu uprawnienie do zaskarżenia decyzji SKO w S. z dnia [...] lutego 2021 r. Należy w tym miejscu podkreślić, iż postępowanie sądowoadministracyjne nie może być wykorzystywane przez organy do rozstrzygania sporów zapadłych na tle odmiennych poglądów prawnych pomiędzy organami różnych szczebli. Nie do przyjęcia jest bowiem sytuacja, w której - w zależności od etapu postępowania i załatwienia sprawy – Wójt Gminy R. mógłby zajmować różną pozycję – raz jako organ wydający rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej, zaś innym razem jako strona postępowania. Wydanie przez Wójta Gminy R. decyzji w przedmiocie warunków zabudowy było działaniem, które cechowała kompetencja do władczego rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej, i która to kompetencja wskazywała na posiadanie po stronie Wójta przymiotu organu I instancji. Powyższa okoliczność wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub postępowania sądowoadministracyjnego. Niniejszy punkt widzenia jest utrwalony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wywodzi się, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowoadministracyjnego (vide: postanowienie NSA z 20 stycznia 2011 r., II FSK 2515/10, LEX nr 687039). Stanowisko takie zostało uzupełnione i podtrzymane np. w postanowieniu NSA z 27 stycznia 2011 r. o sygn. akt II FSK 2500/10 (LEX nr 742360), gdzie wskazano, że skarżący w postępowaniu sądowoadministracyjnym musi mieć w złożeniu skargi interes prawny, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga może bowiem dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej", rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Tym samym, w ocenie Sądu, należy stwierdzić, że sam organ, który został powołany do wydania decyzji w postępowaniu administracyjnym, nie może być jednocześnie stroną tego postępowania, reprezentującą w nim własne interesy i, co za tym idzie – nie ma prawa do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczne rozstrzygnięcie podjęte w toku postępowania administracyjnego. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało odrzucić skargę Wójta Gminy R. z uwagi na brak legitymacji skargowej, określonej w art. 50 § 1 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji).