II SA/Sz 466/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. i B. W. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przeprowadzenia na terenie miasta S. konsultacji społecznych dotyczących = Budżetu Obywatelskiego na rok [...] postanawia: zwrócić S. O. i B. W. uiszczony wpis od skargi w kwocie po 300 zł (słownie: trzysta złotych).

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę S. O. i B. W. na zarządzenie Prezydenta Miasta z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przeprowadzenia na terenie miasta S. konsultacji społecznych dotyczących S. Budżetu Obywatelskiego na rok [...]. W niniejszej sprawie każdy ze skarżących uiścił wpis sądowy od skargi w wysokości 300 zł. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z powyższego przepisu wynika, że stronie przysługuje zwrot z urzędu całości uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego, z tym jednak zastrzeżeniem, że zwrot z urzędu całości uiszczonego wpisu od pisma cofniętego ma miejsce jedynie wówczas, gdy cofnięcie nastąpiło do dnia rozpoczęcia rozprawy (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, CH BECK warszawa 2015). Sąd jest natomiast zobligowany do zwrotu stronie całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego, niezależnie od tego, czy odrzucenie pisma (skargi) nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, czy na rozprawie (pos. NSA z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt II OZ 616/16). W niniejszej sprawie w rozstrzygnięciu odrzucającym skargę nie zapadło orzeczenie o zwrocie z urzędu skarżącym wpisów uiszczonych od skargi, a zatem należało wydać odrębne postanowienie w tym przedmiocie. Wobec powyższego na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.