II SA/Sz 450/17

Dnia 29 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a oddalić wniosek

B. L., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą umorzenia skarżącej należności w kwocie [...] zł wraz z odsetkami z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego na rzecz osoby uprawnionej w okresie od [...] r., oraz od [...] r. na podstawie decyzji z dnia [...] r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji z uwagi na to, że wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem skarżącej i jej dzieciom znacznej szkody i może spowodować nieodwracalne skutki, włącznie z pozbawieniem możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb materialnych. Skarżąca podniosła, że nie jest w stanie uiścić dochodzonych od niej należności, tym bardziej, że w tej samej dacie wydano siedem decyzji odmawiających umorzenia należności na ogólną kwotę [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny stanu rzeczy lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy wymaga wykonania. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt I OZ 24/11, LEX nr 741825). Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Zaskarżona decyzja ze swej istoty nie podlega wykonaniu i nie wymaga wykonania, nie jest źródłem żadnych obowiązków, nakazów czy zakazów. Decyzja ta w żaden sposób nie ingeruje w treść decyzji administracyjnej na podstawie której skarżąca została zobowiązana do zwrotu wypłaconych osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego, która jest ostateczna i pozostaje w obrocie prawnym. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, by wykonanie zaskarżonej decyzji stwarzało niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczność, że skarżąca jako dłużnik alimentacyjny jest obowiązana do zwrotu organowi należności z tytułu wypłaconych z funduszu alimentacyjnego świadczeń, nie uzasadnia uwzględnienia wniosku. Zwrot należności jest bowiem realizowany nie w postępowaniu administracyjnym ale w postępowaniu egzekucyjnym, w którym skarżąca ma możliwość obrony swoich praw. Wniosek o udzielenie ochrony tymczasowej ma w istocie na celu zablokowanie postępowania egzekucyjnego wobec skarżącej, co wykracza poza granicę sprawy administracyjnej w której została wydana zaskarżona decyzją. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.