II SA/Sz 44/17

Dnia 23 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Bukowiecka – Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło nieważność decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. nr [...] uchylającej od dnia [...] r. decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] r. o przyznaniu E.S. dodatku mieszkaniowego. W pouczeniu wskazanej decyzji z dnia [...] r. poinformowano stronę, że w terminie 14 dni od daty jej otrzymania może zwrócić się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. E.S. pismem z dnia [...] r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że merytoryczną kontrolę zarzutów skargi poprzedza analiza spełnienia przesłanek dopuszczalności skargi, w tym wyczerpania przez stronę środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). W świetle powołanego przepisu należy stwierdzić, że skargę do Sądu można skutecznie złożyć od decyzji ostatecznej, co do zasady decyzji organu drugiej instancji. Zastosowanie w niniejszej sprawie znajduje przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a.", w myśl którego właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 k.p.a. jest organ wyższego stopnia. Organem wyższego stopnia wobec organu jednostki samorządu terytorialnego na podstawie art. 17 pkt 1 k.p.a. jest samorządowe kolegium odwoławcze. Decyzja podjęta w trybie postępowania nadzwyczajnego – w przedmiocie stwierdzenia nieważności podlega kontroli instancyjnej na zasadzie określonej w art. 127 k.p.a. zgodnie, z którym od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (§ 1). Od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (§ 3). Należy stwierdzić, że powyższe przesłanki dopuszczalności skargi, nie zostały spełnione w niniejszej sprawie, gdyż E.S. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., będącą rozstrzygnięciem wydanym w I instancji przez Kolegium, który jest organem wyższego stopnia wobec Prezydenta Miasta [...] w postępowaniu nieważnościowym dotyczącym decyzji ww. Prezydenta wydanej w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. Zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja nie posiada waloru ostateczności, bowiem stosownie do art. 127 § 3 k.p.a. i zgodnie z pouczeniem umieszczonym w treści decyzji, przysługiwało stronie prawo do złożenia od niej środka zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest decyzja wydana przez Kolegium w I instancji należy stwierdzić, że skarga E.S. została złożona bez wyczerpania środków zaskarżenia. Skarga wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., w myśl którego Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn, niż wymienione w pkt od 1-5 powołanego artykułu wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a.). W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażono pogląd, zgodnie z którym jedną z "innych" przyczyn niedopuszczalności skargi, o których mowa w powołanym przepisie jest niewyczerpanie środków zaskarżenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1993/08, publikowane na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tej sytuacji należało orzec o odrzuceniu skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.