II SA/Sz 391/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do dofinansowania obniżenia opłaty za pobyt dziecka w żłobku postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Pismem z dnia 15 marca 2023 r. (wniesionym drogą elektroniczną) T. Z. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 lutego 2023 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 12 grudnia 2022 r. o odmowie przyznania prawa do dofinansowania obniżenia opłaty za pobyt dziecka w żłobku W piśmie z dnia 19 kwietnia 2023 r. skarżący oświadczył, że cofa ww. skargę, w związku z przyznaniem w dniu 18 kwietnia 2023 r. dofinansowania do opłaty dziecka w żłobku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego w związku z cofnięciem skargi przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, które to orzeczenie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu, dokonana przez skarżącego czynność procesowa cofnięcia skargi nie budzi wątpliwości i brak jest podstaw do uznania, że jest ona niedopuszczalna. Wobec tego cofnięcie skargi, złożone przez skarżącego przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy, jest dla Sądu wiążące. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.