II SA/Sz 38/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

"F" Spółka wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 30 października 2015 r., nr [...] w sprawie nakazania stronie skarżącej usunięcia odpadów magazynowych z terenu nieruchomości oznaczonej jako działka [...], obręb M. Skarżąca Spółka zwróciła się jednocześnie z wnioskiem do organu o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji, a na wypadek, gdyby organ nie uwzględnił wniosku, wniosła o uwzględnienie wniosku przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: "P.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna stanowi inaczej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por.: postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 19/15, opubl. w Lex nr 1640577). Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie takiej oceny, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por.: postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, opubl. w Lex nr 1624317). Mając powyższe na uwadze, Sąd wskazuje, że wniosek strony skarżącej nie zawiera jakiegokolwiek uzasadnienia na potwierdzenie zasadności żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Należy przy tym podkreślić, że jeżeli strona nie wykaże okoliczności uzasadniających żądanie wstrzymania wykonania decyzji, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku (art. 49 § 1 P.p.s.a.), lecz za brak przesłanek ochrony tymczasowej przez sąd uzasadniający oddalenie wniosku. Nie można bowiem przenosić na Sąd obowiązku wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu w sytuacji, gdy strona we wniosku okoliczności tych nie wskazuje (por.: postanowienie NSA z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. II OZ 1399/14, opubl. w Lex nr 1624460). W świetle powyższych rozważań, brak jest w tej sprawie podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tego względu, Sąd stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak na wstępie.