II SA/Sz 376/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea Po rozpoznaniu w dniu 18 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie z Jej skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia ustanowić radcę prawnego

Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę H.D. na decyzję Z. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej. Odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek skarżącej został jej doręczony w dniu [...] r. W dniu [...] r. skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Wyjaśniła, że jest osobą bezrobotną i nie ma jakichkolwiek dochodów ani oszczędności, jest też osobą samotną i obecna sytuacja nie pozwala jej na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, że mieszka w mieszkaniu komunalnym za które czynsz wynosi [...] zł miesięcznie, na leki wydaje [...] zł miesięcznie, ma też [...] długu. W niniejszej sprawie, stosownie do art. 239 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarżąca jest ustawowo zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie. Zgodnie z powołanym przepisem nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących chorób zawodowych. Na podstawie art. 262 powołanej wyżej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W myśl art. 245 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmujezwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Oceniając złożony wniosek należy stwierdzić, że sytuacja majątkowa i rodzinna wnioskodawczyni uzasadnia ustanowienie pełnomocnika z urzędu, bowiem skarżąca nie jest w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia i wydatków radcy prawnego z własnych środków finansowych. Ze złożonego wniosku oraz akt sprawy wynika, że skarżąca jest osobą bezrobotną bez jakichkolwiek dochodów i oszczędności, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i nie jest w stanie ustanowić pełnomocnika w sprawie. Z powyższych względów wniosek należało uwzględnić na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.