II SA/Sz 352/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. i K. I. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: I. odrzucić skargę D. K., II. odrzucić skargę K. I..

Decyzją z dnia 26 stycznia 2023 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania D. K. i K. I. wspólników spółki cywilnej "E. " P. w R., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. z dnia 29 listopada 2022 r. o nałożeniu kary pieniężnej w kwocie [...]zł za naruszenie przepisów dotyczących transportu drogowego. Decyzję organu odwoławczego, zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia od niej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, organ wysłał na adresy do korespondencji wskazane przez strony w odwołaniu. Wskazaną decyzję doręczono D. K. w dniu 31 stycznia 2023 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru w aktach administracyjnych (k. 71). Przesyłkę z ww. decyzją, kierowaną do K. I., ze względu na niemożność jej osobistego doręczenia, złożono w placówce pocztowej 31 stycznia 2023 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Powtórnego awiza dokonano 8 lutego 2023 r. Z uwagi na niepodjęcie korespondencji w terminie operator pocztowy 15 lutego 2023 r. zwrócił ją do organu. W dniu 3 marca 2023 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 4 akt sądowych) D. K. i K. I. wnieśli, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 26 stycznia 2023 r. Przedmiotową skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego przekazał do organu właściwego, tj. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie w dniu 14 marca 2023 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 5 akt sądowych). Przedmiotowa skarga została następnie przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Sz 352/23. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 kwietnia 2023 r., skarżący K. I. został wezwany do usunięcia, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, braków formalnego skargi, poprzez podanie swojego numeru PESEL, a nadto został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł, z pouczeniem, że nieusunięcie ww. braków w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłkę zawierającą ww. wezwania, doręczono skarżącemu K. I. w dniu 18 kwietnia 2023 r. (dowód: k. 26 akt sądowych). W terminie siedmiodniowym skarżący K. I. nie usunął braku formalnego skargi, tj. podania swojego numeru Pesel. Z notatki urzędowej sporządzonej w dniu 8 maja 2023 r. wynika ponadto, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie stwierdzono wpłaty wpisu do przedmiotowej sprawy (dowód: k. 27 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje: Odnośnie skargi D. K.. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej zwanej: "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, podlega odrzuceniu przez sąd administracyjny (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję z pouczeniem o trybie i terminie jej zaskarżenia doręczono skarżącemu D. K. w dniu 31 stycznia 2023 r. Termin trzydziestodniowy do zaskarżenia decyzji organu odwoławczego, liczony od daty doręczenia ww. skarżącemu decyzji, upływał w dniu 2 marca 2023 r. (czwartek). W przypadku skarżącego K. I. przesyłka z decyzją organu odwoławczego została prawidłowo dwukrotnie awizowana (tj. w dniach 31 stycznia 2023 r. i 8 lutego 2023 r.), jednak skarżący nie podjął tej przesyłki w terminie. Wobec tego, stosownie do art. 44 § 1 - 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., zwanej dalej: "k.p.a."), decyzję należało uznać za doręczoną w dniu 14 lutego 2023 r. W tej sytuacji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał temu skarżącemu 16 marca 2023 r. W sprawie należy uwzględnić, że stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wynikająca z ww. przepisu zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, skutkuje tym, że w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem innego organu administracji publicznej, organ ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez inny organ, na adres właściwego organu administracji publicznej, czyli tego, który wydał zaskarżoną decyzję (por. postanowienie NSA z 1 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 1233/10). Jak wynika z akt sprawy, skarżący wnieśli skargę w dniu 3 marca 2023 r., jednakże uczynili to z naruszeniem ww. trybu zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego, gdyż nadali skargę na adres Głównego Inspektora Transportu Drogowego, a więc organu niewłaściwego. Skarga została następnie przekazana przez ww. organ do organu właściwego, który wydał zaskarżoną decyzję, tj. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie - w dniu 14 marca 2023 r., z tą datą należy wiązać moment skutecznego wniesienia skargi w tejże sprawie. W świetle powyższego, skarżący D. K., któremu decyzję organu II instancji doręczono w dniu 31 stycznia 2023 r., nie dotrzymał ustawowego terminu do zaskarżenia przedmiotowej decyzji, skoro termin trzydziestodniowy upływał mu 2 marca 2023 r. Skarga K. I. została uznana za wniesioną w terminie, skoro decyzję temu skarżącemu doręczono w dniu 14 lutego 2023 r. (w trybie awizo), a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi, upływał mu 16 marca 2023 r. W zaistniałej sytuacji, skarga D. K., jako spóźniona podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w pkt I postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Odnośnie skargi K. I.. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a, powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.), powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie pisma lub poprawienie w terminie siedmiodniowym, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). W przypadku, gdy pismo stanowi skargę, nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Termin do uiszczenia wpisu wynosi siedem dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Pismo stanowiące wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis zarządzenia z wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu K. I. 18 kwietnia 2023 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków skargi upłynął 25 kwietnia 2023 r. (wtorek). Wymaganego numeru PESEL skarżący nie przedstawił, jak również nie uiścił wpisu od skargi, co uniemożliwia nadanie skardze ww. skarżącego dalszego biegu. Mając powyższe na uwadze, Sąd skargę K. I. odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzekł, jak w pkt II postanowienia.