II SA/Sz 352/21

Dnia 28 maja 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. O. K. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] Znak: [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe

Decyzją z dnia [...] znak: [...] Wojewoda Z. po rozpatrzeniu odwołania L. O. K. z siedzibą w W. utrzymał w mocy decyzję Starosty K. nr [...] z [...] znak: [...] udzielającej pozwolenie na rozbiórkę pawilonu handlowo gastronomicznego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda zawnioskował o jej oddalenie wskazując w szczególności, iż w przypadku pozwolenia na rozbiórkę wymagana jest wyłącznie zgoda właściciela obiektu podczas gdy skarżąca jest użytkownikiem działki. Skarżąca w pismem z dnia [...] skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi (karta 38 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnęła skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że pełnomocnik skarżącej uprzednio wnoszący skargę złożył oświadczenie o jej cofnięciu. Wobec cofnięcia skargi, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć, o czym Sąd orzekł w postanowieniu.