II SA/Sz 352/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a: ustanowić radcę prawnego

R. J, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia10 marca 2014 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji przyznającą zasiłek celowy w wysokości [...] zł na częściowe pokrycie kosztów zakupu żywności i środków czystości, który wypłacany będzie po [...] zł miesięcznie [...] Równocześnie w skardze zawarł wniosek o ustanowienie pełnomocnika celem reprezentowania go w niniejszej sprawie. Mając na uwadze ustawowy obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, zarządzeniem Sądu z dnia 25 marca 2014 r. wnioskodawca został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, poprzez złożenie go na właściwym urzędowym formularzu załączonym do wezwania, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie R. J. złożył formularz PPF w którym wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Uzasadniając wniosek podał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie posiada żadnych oszczędności, ani żadnego majątku i nie stać go na wynajęcie radcy prawnego, który reprezentowałby go przed Sądem. Skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, mieszka w lokalu socjalnym, utrzymuje się ze świadczeń z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Referendarz sądowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1, § 2, § 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W rozpoznawanej sprawie skarżący jest zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej. W konsekwencji powyższego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w tym zakresie jest bezprzedmiotowy. Nadto wnioskodawca złożył wniosek o ustanowienie radcy prawnego, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o sytuację majątkową, rodzinną i finansową. Jak wynika ze złożonego oświadczenia, R. J. prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, źródło jego utrzymania stanowi pomoc socjalna otrzymywana z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że wnioskodawca nie ma możliwości na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Zatem wniosek o prawo pomocy w tym zakresie należało uwzględnić. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia.